Sneeuw dichtbij

Ha ha, had ik het twee dagen geleden over sneeuw die we alleen in de verte konden zien liggen, vanmorgen werden we hiermee wakker! Ik denk dat er iemand met een flinke slok op ‘achter de knoppen’ van Le Météo heeft gezeten want deze sneeuw werd gisteren echt nog niet aangekondigd. Maar je hoort ons niet klagen hoor: we genieten volop van dit winterse tafereel zo dichtbij huis!

Dit koolmeesje denkt waarschijnlijk dat deze kerstbal een vetbol is of het is een echte ijdeltuit die zich probeert te spiegelen in die kerstbal!

Advertenties

Sneeuw in de verte

Afgelopen weekend heeft het hier heel licht gesneeuwd maar voor de komende dagen zit er geen nieuwe sneeuw meer aan te komen als we le Météo mogen geloven.  Willen we nu sneeuw, dan kijken we gewoon uit het raam en zien we in de verte een witte Mont Mezenc liggen. De rest hier is gewoon weer groen.

Kerstmarkt in Vernoux

Je kunt er deze tijd van het jaar niet omheen; overal zijn er weer kerstmarkten te bewonderen. Door ons bezoek in Nederland hebben we de markt in ons eigen dorp nèt gemist maar deze sfeervolle kerstmarkt in Vernoux maakte dat weer helemaal goed. Het feest werd grotendeels georganiseerd door de basisschool van het dorp en dat betekende dat er weer heel wat vaders en moeders ingezet waren en zo te merken aan de sfeer, met heel veel plezier.

Kraampje waar o.a. koekjes werden verkocht, gebakken door de leerlingen zelf.

Het drukst was het natuurlijk bij deze “arrenslee”. Alle kinderen wilden wel een rondje meerijden. De slee werd getrokken door twee vaders, ludiek verkleed als tja…….

En de Kerstman in hoogsteigen persoon ontbrak natuurlijk ook niet.

Nog meer moois in Beaune

Naast het fraaie Hôtel-Dieu heeft Beaune nog veel meer moois te bieden. Nog meer “beau in Beaune” zoals onze schoondochter opmerkte! Hierboven zie je de voorzijde van de Notre Dame de Beaune en hieronder de fraai bewerkte houten toegangsdeur van de kerk. Al in de twaalfde eeuw startte men met de bouw van deze kerk. Altijd verbazingwekkend dat men in die tijd al zoveel moois kon bouwen!

Achterzijde van de Notre Dame; mooi met dat bemoste dak.Van onze broer/zwager, die toevallig deze week ook een dagje in Beaune heeft rondgelopen, kregen we te horen dat er ’s avonds op een zevental monumentale panden een lichtprojectie zou plaatsvinden. Volgens mij doen de “Lumière bedrijven” goede zaken in Frankrijk! Le Puy-en-Velay kent al een groot lichtspektakel, Lyon doet er deze week nog een extra schepje bovenop en nu ook hier in Beaune wordt er zoiets georganiseeerd. Druk was het trouwens niet bij de lichtshows. Bij sommige gebouwen waren we de enige toeschouwers: misschien was het wat te koud?

Hierboven de verlichte gevel van de Notre Dame en hieronder de verlichte gevel van la Porte Marie de Bourgogne.Rondom Beaune loopt een nog grotendeels intact gebleven stadswal met daarop wat verdedigingswerken, waaronder deze Tour des Billes. In vroeger tijden werd hier het hout (billes) bewaard dat men gebruikte bij het verdedigen van de stad.

Hôtel de Ville, gevestigd in de gebouwen van een voormalig klooster uit de zeventiende eeuw.

Leuk om even te snuffelen in de mosterdgele winkel van Moutarderie Fallot en te mogen proeven van diverse mosterdsoorten.

Een potje mosterd kopen hoort er dan natuurlijk ook bij.

Achter het pand staat een glanzende Oldtimer. Deze wagen werd vroeger gebruikt als bestelwagen van de mosterdfabriek.

En nu hebben we het nog niet eens over de wijnen van Beaune gehad! We gaan gewoon nog een keer terug maar dan, op advies van de receptionist van ons hotel, in april of mei.

Tussenstop in Beaune

Afgelopen tijd leek het voor onze trouwe volgers vast wel of we van de aardbol verdwenen waren maar nee hoor, we zijn even in Nederland geweest: verjaardagen gevierd en qualitytime met de kinderen gehad. Vandaag zijn we weer terug op de berg. Reden we vroeger altijd in één ruk zo snel mogelijk naar onze berg toe, nu hebben we een tussenstop gemaakt in Beaune en dat was echt geen straf: wat een mooi stadje! Eigenlijk kenden we Beaune alleen maar uit boeken en verhalen en natuurlijk als plaats langs de Route du Soleil. Al rijdend vanuit Nederland richting het zuiden werd het bij dit knooppunt altijd een stuk drukker op de Péage omdat het verkeer uit Parijs erbij kwam.

Beaune is een historisch stadje in de Bourgogne met een mooi oud centrum waar je, al slenterend door kleine straatjes, kunt genieten van fraaie panden en gezellige restaurantjes. Het weer was wat aan de koude kant maar ach, dan hadden we een excuus om regelmatig een café binnen te gaan en iets warms te drinken.

De stad is vooral bekend om het Hôtel-Dieu des Hospices. Dit hospitaal voor de armen werd gesticht in 1443 door Nicolas Rolin, in die tijd werkzaam als Kanselier van Philips de Goede en zijn vrouw Guigone de Salins. Het Hôtel-Dieu is vandaag de dag een museum alwaar je de binnenplaats, de grote ziekenzaal, de keuken, de gotische kapel en de apotheek kunt bewonderen. Bij de ticketbalie krijg je een telefoon waardoor je wordt toegesproken door een aardige man en vrouw. Ze stellen zich voor als Nicolas Rolin en zijn vrouw Guigone. Al wandelend met de stem van deze twee in je oor vertellen zij je (in het Nederlands) de historie van dit schitterende pand.

Op de grond van de ziekenzaal liggen plavuizen met daarop de tekst “Seulle” dat “alleen haar” betekent. Nicolas Rolin verklaarde hiermee zijn liefde voor zijn vrouw Guigone maar een ander verhaal vertelt dat het om een monogram gaat van Nicolas Rolin en dat “Seulle” een verbastering van de naam van zijn vrouw is. Ik persoonlijk vind de eerste versie het mooist!

 

 

De ziekenzaal met aan weerszijden de bedden.

Een leuk “weetje”: de ziekenzaal werd gebruikt in de film “La Grande Vadrouille” van Louis de Funès. Het ging hier om de scène waarin gestrande Engelse piloten op de vlucht voor de Duitsers, door de nonnen in onderstaande bedden verborgen werden gehouden.

Fraai bewerkt plafond in de ziekenzaal.

Een kijkje in de keuken.Vanuit de binnenplaats heb je een mooi zicht op de bekende gekleurde dakpannetjes, gemaakt van geverniste klei.

Ook de Notre Dame en de stadsmuren met z’n torentjes zijn de moeite van het bezoeken meer dan waard. Daarover later een berichtje.

Hiken en biken

Van tevoren had dochterlief al aangekondigd dat ze tijdens haar logeerweek lekker wilde gaan “hiken” en “biken”. Nu, dat hebben we ook gedaan hoor!We lijken wel steltlopers met die lange benen. Het is een foto die we al wandelend met de zon in de rug hebben gemaakt. Na een stevige fietstocht racen we hier het pad af. Dat doen we natuurlijk alleen voor de foto!

Fruitig

Afgelopen zaterdag was het Open Dag in “le Nectardéchois”, de sapfabriek van Pailharès. Bij toeval zijn we daar enkele weken geleden tijdens een wandeltocht langs gekomen. Men vertelde ons toen dat er op 18 november een Open Dag zou plaatsvinden waar we van harte welkom waren. We vinden het altijd leuk als dit soort dingen georganiseerd worden, dus zo gezegd, zo gedaan. Tijdens een rondleiding in de fabriek (beter gezegd fabriekje, het is allemaal heel kleinschalig) kregen we uitgelegd hoe het afgeleverde fruit via diverse machines uiteindelijk in de flessen terecht komt. Machines die sorteren, pureren, persen, pasteuriseren en etiketteren. Na dit “sapcollege” werden de smaakpapillen aan het werk gezet en stond er een proeverij klaar. Met wat flessen vruchtensap onder de arm keerden we weer huiswaarts. Vruchtensap dat natuurlijk nu nog lekkerder zal smaken met al die informatie in ons hoofd!

Gemiste kans

Toen ze in de TGV naar Valence zat, kreeg ik al een berichtje of ik alsjeblieft haar jas wilde maken. Onze dochter is een weekje gezellig bij ons op de berg. Dat betekent veel kletsen, wandelen, fietsen, kokkerellen maar dus ook de naaimachine te voorschijn halen! Al die jaren dat ze thuis woonde heb ik haar niet of te weinig achter de naaimachine gezet. Een manco in haar opvoeding, moet ik bekennen. Mijn moeder heeft dat toentertijd met mij beter gedaan. Ze had heel vroeger nog zo’n oude Singer trapmachine waar wij als kinderen altijd op mochten oefenen. Met veel geduld heeft ze ons de duistere geheimen van die machine onthuld. Later werd de trapmachine ingeruild voor een elektrische machine, een degelijke Husqvarna, en ook daar mochten we ons op uitleven. Toen ik het huis uitging kreeg ik als cadeau een naaimachine mee. Had ik dit nu ook allemaal met onze dochter gedaan dan had je, in plaats van mij achter de naaimachine, hààr nu daar zien zitten. Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat ze best een of andere loshangende zoom vastgenaaid krijgt, hoor. Een torntje dichtmaken en knopen ergens aan zetten lukt haar ook wel maar alles dus zonder zo’n handige machine!

Het eerste wit

Volgens mij zijn we vandaag weer voor het eerst hier op onze berg wakker geworden met sneeuw! Goed, het is nog niet veel en het zal vanmiddag wel weer overgaan in regen maar op dit moment ligt er wat poedersuiker op de bruine herfstbladeren. Afgelopen tijd zag je trouwens ook al wel wat sneeuw in de verte liggen. Vanaf ons terras konden we zien dat de Mont Mezenc z’n witte sneeuwmuts al uit de kast had gehaald!