Jarig

Vandaag is het weer een dag voor een lekkere taart: Ernest viert z’n verjaardag! En als grootste verrassing ziet hij opeens een bekende auto het pad af hobbelen waar z’n drie broers uit springen. Speciaal om onze jarige persoonlijk te kunnen feliciteren zijn ze even(!) vanuit Nederland naar onze berg gereden. Superbroers zijn het!!

Mos en korstmos

Tijdens onze wandeltochten komen we vaak van die prachtig groen beklede rotsblokken tegen. Grote stenen helemaal bedekt met een tapijtje van mos. Even verderop grote pukken grijzig korstmos. Nu dacht ik toch altijd dat korstmos gezien de naam ook een mossoort was maar nee, hoor. Waarschijnlijk heb ik vroeger tijdens de biologielessen op school niet goed opgelet want mos is een plantje en korstmos niet. Het is een combinatie van schimmels en algen die gezellig “samenhokken”. Alweer wat geleerd!

Huisje in de sneeuw

Dat is leuk: ik wilde vandaag wat schrijven over onderstaand boekje en vanmorgen werden we wakker en hadden we zèlf een huisje in de sneeuw! Het was gisteravond namelijk weer wat gaan sneeuwen.

Vrienden van ons hier verderop in het dal hebben dozen vol boeken te koop staan. Boeken die zij uit een erfenis hebben gekregen en waarvan de opbrengst van de verkochte exemplaren ten goede komt aan een studiefonds voor Afrikaanse studenten. In een van de dozen kwam dit boekje van W.G. van de Hulst tevoorschijn, echt een boekje uit de ouwe doos met de titel ‘Het huisje in de sneeuw’. Het gaat over twee jongetjes die hun vader een kannetje koffie gaan brengen en onderweg in het grote bos verdwalen. Veel te leuk om niet mee te nemen! Wie kent de andere leesboekjes van deze schrijver nog? ‘Peerke en z’n kameraden’, ‘Van Bob en Bep en Brammetje’, ‘Voetstapjes in de sneeuw’, de Rozemarijntje serie, ‘Het Kerstfeest van twee domme kindertjes’ (die ook al in een groot bos verdwalen!) en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Allemaal brave boekjes met een licht christelijke inslag, gedrukt in een makkelijke leesstijl met woorden waar van die leesstreepjes tussen staan. Achterin het boekje zat ook nog een Libelle stripverhaal van Jan, Jans en de kinderen verstopt waarin opa voorleest uit ‘Het huisje in de sneeuw’. In gedachten zit ik zo weer bij m’n moeder op schoot die me heel wat uurtjes uit deze boekjes heeft voorgelezen.

Ik zag overigens op internet een foto van dit boekje dat ook door Van de Hulst is geschreven. Een boekje uit 1951 waarin de kleuter Annelies, samen met haar vriendje Peter, allerlei enge avonturen beleeft (laat me raden; waarschijnlijk verdwalen zij ook in een groot gevaarlijk bos!) maar waarbij natuurlijk alles uiteindelijk goed afloopt. Dat boek, daar ga ik ook nog eens achteraan!

Toen ik vroeger vanuit Vreeswijk naar de Middelbare School in Utrecht fietste, kwam ik altijd langs de W.G. van de Hulstschool aan de Jutfaseweg. Dit was de lagere school waar Van der Hulst eerst als onderwijzer en later als hoofdonderwijzer voor de klas heeft gestaan. De school is in 1981 gesloopt, alleen de twee toegangspoorten in Jugendstil zijn bewaard gebleven.

Moedig

We zijn sinds afgelopen weekend weer terug “op honk”. We hadden eigenlijk gehoopt bij thuiskomst groene weilanden te zien maar er lag nog steeds of beter gezegd, er lag opnieuw een laagje sneeuw hier in de directe omgeving. Ach, de kachel brandt er lustig op los, het witte uitzicht verveelt ons nog steeds niet en die lente komt vast wel een keer.Deze groene puntjes die zich voorzichtig naar boven wurmen zijn wel erg moedig. Ik zou mooi nog wat langer met m’n hoofd onder de grond blijven!

Iets heel anders: we zijn benieuwd of onze trouwe volgers hebben gemerkt dat er sinds gisteren geen schreeuwerige reclame meer te zien is op ons blog. We maakten afgelopen jaren gebruik van de gratis mogelijkheid om een blog te maken maar daar stond dan wel tegenover dat er dan regelmatig advertenties bij de berichten “geplakt” werden. WordPress moet toch op een of andere manier geld in het laatje krijgen. Die advertenties waren door onszelf te zien, wat nog niet zo erg was maar ook door onze lezers en dat vonden we heel wat storender. Geïnspireerd door onze blogleraar” die al een tijdje geleden de reclame op z’n blog in de ban had gedaan, hebben wij nu ook moedig de knoop doorgehakt en maken we voortaan gebruik van een blog zonder advertenties. Oké, het is niet meer gratis maar het bedrag dat je betaalt aan WordPress is maar een schijntje en dat hebben we er graag voor over.  

Abondance kaas

Overal kun je hier à la ferme heerlijke streekkazen kopen: loop daar dan maar eens voorbij als echte “kaaskoppen”. Bij bovenstaande boer hebben we een lekker stuk Abondance kaas gekocht, gewoon vanuit een klein winkeltje in de gang. Waarschijnlijk was ik zo onder de indruk van de kaas dat ik het fototoestel heb bewogen bij het maken van dit plaatje! Nu ja, het gaat om het idee zullen we maar denken. Melk van onderstaande koeien waarvan o.a. de Abondance kaas wordt gemaakt. Ik heb ze geteld: vijfentwintig koeienbellen. Deze worden niet meer gebruikt, vertelde de boer en hangen hier nu voor de sier. Het lijkt me ook helemaal niets om de hele dag met zo’n klingelende bel te moeten lopen!

Zon, sneeuw…….

We hebben vandaag een heerlijke zonnige dag gehad. Dat merk ik nu ook tijdens het maken van dit bericht: rode gloeiwangen! Vanmorgen hebben we al om negen uur de bus gepakt om naar de skilift te gaan. Je laat je auto lekker staan waar die staat en je pakt de gratis bus. Die rijdt zo ongeveer om het kwartier en brengt je keurig bij de diverse skiliften. Vandaag is de beruchte derde skidag, de dag waarop je denkt dat je alles kunt en je teveel bravoure krijgt. Voor die houding word je meestal al snel afgestraft met een elegante duik in de sneeuw. Daarna ski je weer een stuk nederiger verder!Ik heb al eens eerder verteld dat je heel makkelijk van Frankrijk naar Zwitserland skiet. Je merkt amper dat je opeens de grens over bent. Wèl word je op diverse borden bij de liften warm welkom geheten in la Suisse. In kleine lettertjes staat daar trouwens onder dat je je identiteitskaart bij je behoort te hebben (vergeten dus!). Een verschil met de Franse kant: de prijzen van een kop koffie of iets anders op een terrasje hier zijn een stuk hoger en die staan natuurlijk niet in euro’s maar in Zwitserse francs vermeld. Ook opvallend: de zogenaamde pannenkoek sleepliften zijn veelal veranderd in die lastige anker sleepliften, waar ik altijd ruzie mee heb. Maar verder, ook hier aan de Zwitserse kant heerlijk rustige en mooie pistes. Wat betreft die beruchte derde dag: geen enkele keer gevallen; op de foto hieronder rust ik alleen maar uit! 

Na gedane “arbeid”

Zo eind januari begin februari begint het altijd wat te kriebelen bij ons. Onze berg is leuk, sneeuw op onze berg is ook leuk maar om nu met de ski’s van onze besneeuwde berg af te roetsjen, is niet echt een goed plan. Vandaar dat we deze week het hogerop hebben gezocht en naar de Haute Savoie zijn vertrokken. Je hebt daar een erg mooi en uitgebreid ski gebied: les Portes du Soleil. Meer dan genoeg sneeuw, mooie rustige pistes, frisjes maar niet te koud en soms zo af en toe een zonnetje. Na gedane arbeid is het goed rusten: zo’n eerste dag op de ski’s is het altijd weer even hard werken! We genieten nog heerlijk van de laatste zonnestralen. Morgen weer zo’n lekker dagje!

Jour des crêpes

Vandaag 2 februari wordt het feest van de kaarsen gevierd. In Frankrijk beter bekend als la Fête des Chandelles of La Chandeleur. In Nederland wordt deze dag, 40 dagen na de Kerstnacht, Maria Lichtmis genoemd. Hoe deze dag ook mag heten, in ieder geval worden er op deze dag in Frankrijk heel veel crêpes gebakken: dunne lichte pannenkoeken. Wij doen vandaag gewoon lekker mee. We bakken ze niet met een gouden muntstuk zoals heel vroeger de traditie was. Het verhaal ging dat je de eerste pannenkoek in de lucht moest omdraaien met de koekenpan in je rechter hand en een gouden muntstuk in je linker. Kwam de pannenkoek weer keurig netjes terug in de pan, dan zou je een heel jaar lang gelukkig zijn. Een ander verhaal maakte het nog mooier. De gouden munt werd in een pannenkoek gerold en deze werd vervolgens een jaar lang bovenop de keukenkast bewaard. Dit gebruik zou dan ook voor geluk moeten zorgen…………………ik denk eerder voor veel muizen!!!

De Fransen eten hun crêpes heel vaak met Nutella. Nu snap ik ook wat meer van het berichtje dat vorige week in de krant stond over deze chocopasta. De Intermarché had namelijk de grote potten Nutella gedurende drie dagen aangeboden met wel 70% korting. Daarop ontstond een stormloop op de schappen waarbij zelfs relletjes ontstonden en mensen elkaar te lijf gingen. De supermarkt had natuurlijk deze actie georganiseerd met het oog op vandaag, waarop half Frankrijk aan de crêpes met Nutella zit. Doen ze vast niet nog een keer!

Middagje oppassen

Vanmiddag zijn we bij vrienden wezen oppassen; niet op hun huis of kinderen maar op hun kleine Schapendoes hondjes van nog maar een week oud. De eigenaren hadden een belangrijke afspraak elders en vonden het toch te spannend om de kleintjes en hun moeder alleen te laten. Na wat uitleg zijn ze weggereden en hebben wij hier de wacht gehouden. We hebben goed opgelet of moeder Does haar kroost lekker wilde vertroetelen, niet per ongeluk bovenop hen ging liggen en of de kleine Doesjes wel voldoende wilden drinken. De puppy’s lijken nu nog wat op kleine molletjes: je kunt je bijna niet voorstellen dat het straks van die harige, nozem achtige Schapendoezen worden!

Uitgeteld na het drinken, vallen ze moe maar voldaan weer in slaap. Is toch bijna jaloersmakend? Als ik naar deze tevreden puppy’s kijk, begrijp ik echt niet waar de uitdrukking “wat een hondenleven” in de zin van “wat een vervelend leven” vandaan komt!

Grijzig weer

Grijzig weer was het vandaag. Toen we vanmorgen langs het weiland liepen, werden we wat somber aangestaard door deze bomen. Vanmiddag probeerde een zonnetje heel voorzichtig door de grijze wolken heen te prikken en wat sneeuw weg te smelten maar het hield nog niet over. Ben benieuwd hoe lang het duurt voordat alle sneeuw echt helemaal verdwenen is en we weer langs een groen weiland naar boven lopen. De komende tijd zal het waarschijnlijk nog wèl flink baggeren worden door de modder: altijd een nadeel van smeltende sneeuw!