Zomers marktbezoekje

We zijn gisterochtend weer eens naar de ‘groene’ zaterdagmarkt in Valence geweest. Eigenlijk waren we alleen op zoek naar wat kruidenplantjes voor de moestuin maar zoals gewoonlijk, bleef het daar niet bij. Bij de olijvenkraam ging het al mis. De olijvenvrouw had al snel ingeschat dat we alle soorten lekker vonden en maar moeilijk konden kiezen. Ze liet ons van alles proeven en ja, dan laat je een zakje van dit en een zakje van dat vullen en loop je even later verder met eigenlijk veel meer olijven in je tas dan je van plan was! Vier meloenen voor maar vijf euro; konden we natuurlijk niet laten liggen. Lekkere rode kersen, ook niet te versmaden. Nadat we alles in de auto hadden gelegd, hebben we onszelf getrakteerd op een ‘plat du jour’. Gezellig buiten op een zomers terrasje.

Wel frappant trouwens: op ons terras liep het bedienend personeel zonder mondkapjes rond terwijl op het naastgelegen terras de mensen werden bediend door personeel mèt mondkapjes. Ook op de markt zag je veel verschillen. Onze olijvenvrouw droeg geen mondmasker, de meloenenman weer wel. Het overgrote deel van de marktbezoekers liep ook ‘gemaskerd’ over de markt. We hebben trouwens zelf ook maar ons mondkapje opgehouden. Ha ha, we voelden ons gewoon wat bloot zonder dat ding!

Kratje vol lekkers.

Oh ja, voor die kruidenplantjes gingen we dus eigenlijk naar de markt! Verschillende soorten basilicum, bieslook en salie. Een zoete aardappelplant paste ook nog wel in de mand.

Gistermiddag hebben we gelijk alle plantjes netjes in de moestuin gezet. We hebben wel even in het grote moestuinboek na moeten kijken wat die zoete aardappel nu wel en niet leuk vindt. Eens kijken hoe die het gaat doen bij ons. Vandaag water geven kunnen we misschien wel overslaan; op het moment dat ik dit berichtje schrijf, regent het!

Mooi uitgestald

Iedere keer als we hier langs de groentekramen lopen, genieten we van alle groente en al dat fruit. Glimmend en glanzend zodat de vitaminen er bijna vanaf lijken te spatten. Mooi gesorteerd en met aandacht uitgestald. We gaven de eigenaar een complimentje over z’n mooie waar maar we kregen een antwoord terug waaruit bleek dat hij het eigenlijk maar de gewoonste zaak van de wereld vond om alles zo te presenteren. Terwijl hij dat zei, zagen we toch een wat trotse blik op z’n gezicht verschijnen. En terecht!

Welverdiend

Hoe goed die verse croissantjes hier samen met de koffie wel niet smaken! En zeker als je eerst flink wat kilometers hebt weggefietst; dan heb je het verdiend en geniet je er nog meer van. Heerlijk dat je hier gewoon je bij de bakker gehaalde croissantje op het terras van het café mag oppeuzelen. We vragen altijd wel voor alle zekerheid of het ‘permis’ is maar we hebben nog nooit een ‘non’ te horen gekregen.

Hier zitten we op een zonnig terrasje in Vernoux. Vanachter onze zonnebrillen kijken we, zonder dat het teveel opvalt, naar alles wat er voorbij komt. Toch nog wel heel wat mensen met mondkapjes lopen er rond maar op het terras is iedereen maskerloos, op de mensen in de bediening na. Even later zien we een stel voorbijgangers elkaar begroeten, gewoon op de ouderwetse manier met ‘une bise’. De tafeltjes staan op gepaste afstand van elkaar maar binnen zie ik ook wat mannen zonder mondkapjes en zonder een meter afstand, gezellig met een glaasje van het een of ander bij de bar staan.

Helemaal vergeten dat het vandaag ook marktdag is, wat het het dorpje extra gezellig maakt. Die plantjes kon ik bijna niet laten staan maar ja, om die nu weg te proppen in de rugzak en zo mee te nemen naar huis, leek me geen goed plan.Deze vrouwenbeelden bij de fontein torenen hoog uit boven iedereen maar zo te zien niet te hoog voor een of andere grapjas die daar bij een van die beelden een mondkapje heeft opgehangen. Ze was het er duidelijk niet mee eens; het mondkapje hangt ergens onder haar kin!

Mooi

We hebben nog steeds wat moeite met de zomertijd en dan vooral met het wakker worden ’s ochtends. Voor je het weet is het alweer negen uur. Nu ja, zeggen we vergoelijkend tegen elkaar: eigenlijk is het natuurlijk pas acht uur. Eens kijken hoe lang we dit als excuus kunnen aanhouden! Voordeel van dat lange liggen is nu wèl dat de zon al lekker aan het schijnen is. Nog even en dan kunnen we weer heerlijk buiten op het terras ontbijten. Met deze mooie kleurige plantjes om ons heen geen verkeerd vooruitzicht!

In betere tijden deden we trouwens wel wat meer ons best om keurig op tijd het bed uit te komen. Dan gingen we namelijk graag even een bezoekje brengen aan de biologische zaterdagmarkt in Lamastre. Helaas staat deze markt, net als overigens ook de gewone dinsdagmarkt, op de ‘Corona lijst’ van gesloten markten. Een strop voor alle mensen die graag hun verse kaasjes, groente, fruit, eieren, noem maar op, van deze boerenmarkt betrekken. Maar natuurlijk nog veel meer voor de kleine producteurs die nu blijven zitten met al hun verse spullen en dat ook direct in hun portemonnee zullen voelen. ‘La Chambre d’agriculture de l’Ardèche’, de organisatie die de belangen behartigt van deze groep mensen, heeft een lijst opgesteld van boeren die hun verse producten nu à la ferme willen aanbieden. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je daar nu met z’n allen tegelijk op de stoep gaat staan: geen lange rijen met wellicht snotterende, hoestende en proestende mensen graag! Dus gewoon even een belletje om een afspraak te maken wanneer en hoe laat je je verse spullen daar wilt afhalen, is het advies. Een mooi initiatief, net als al die andere mooie acties in deze tijd!

Virtuele verkiezing

Sinds we een keertje de veemarkt hebben bezocht in Le Béage, een dorpje in de buurt van de Mont Mézenc, zijn we ‘vrienden’ geworden van l’Association Fin Gras du Mézenc en krijgen we geregeld een nieuwsbrief over het wel en wee van deze organisatie. In verband met alle maatregelen om verspreiding van het Corona virus tegen te gaan, is de veemarkt dit jaar afgelast. Nu ja, afgelast…… Het ‘handjeklap’ kopen en verkopen van de dieren gaat dit jaar niet door maar de beoordeling van de mooiste, beste en meest gespierde exemplaren wèl. De zogenaamde verkiezing van Miss Koe of Mister Stier. De organisatie heeft er een ludieke manier voor gevonden. Een virtuele verkiezing! Op internet zijn foto’s geplaatst van een aantal runderen en iedereen kan een beoordeling geven. Fokkers, slagers, hobbyboeren, dierenliefhebbers, maakt niet uit. Iedereen van jong tot oud mag de dieren een score geven van nul tot tien punten. Nou, daar gaat ie dan, we gaan er eens uitgebreid voor zitten!

Een paar fotomodellen (foto’s site Association Fin Gras du Mézenc)

 

Kerstgebeuren in le Cheylard

Afgelopen zaterdag zijn we samen met onze buurvrienden naar de kerstmarkt geweest. Ieder jaar wordt in de maand december wel ergens zo’n markt georganiseerd. Nu wilden we die in le Cheylard wel eens bezoeken. In het plaatselijke krantje waren al diverse feestelijkheden aangekondigd. Van het zingen van kerstliederen in de kerk, een vuurwerkshow, de spectaculaire aankomst van Père Noël tot aan het bezoeken van diverse kraampjes op de kerstmarkt aan toe. We begonnen onze kersttoer in een bomvolle kerk waar het plaatselijk koor verschillende bekende kerstliedjes zong. Wel opvallend trouwens, alle liedjes werden in het Frans gezongen. Geen enkele in het Engels zoals wij in Nederland wel doen. Bijvoorbeeld het overbekende ‘Jingle Bells, jingle bells, jingle all the way’. Hier zingen ze dan ‘Vive le vent, vive le vent, vive le vent d’hiver’. Gelukkig werd het wèl op de bekende wijs gebracht, dus wij zongen het gewoon stilletjes in het Engels mee. Of die andere bekende deun: wij weer zachtjes in het Engels, ‘Rudolph, the rednosed reindeer, had a very shiny nose’ en het koor in het Frans, ‘On l’appelait nez rouge ah, comme il était mignon’. Nu ja, in het Frans of Engels, het was in ieder geval een heel sfeervol gebeuren en zeker toen bij het laatste kerstliedje alle kinderen werden uitgenodigd om op het podium te komen meezingen.

Konden we eerder nog de kerk in via de voordeur, na afloop moest iedereen via de zijdeur de kerk verlaten. Op het plein bij de voordeur was namelijk al het hele vuurwerkgebeuren opgebouwd. Precies om zes uur gingen de vuurpijlen de lucht in. Vuurwerkspektakel in le Cheylard

Toen al het vuurwerk achter de rug was, werd het tijd voor de aankomst van de Kerstman. En inderdaad, zoals aangekondigd, spectaculair was het! Bovenin de kerktoren zag je al een tijdje een luik openstaan en ja hoor, daar kwamen eerst heel voorzichtig twee benen naar buiten en even later de rest van de Kerstman. père Noël daalt af naar het pleinHangend aan een stevig touw, daalde Père Noël langzaam naar het kerkplein af; wat voorzichtig en wellicht toch ook wel wat benauwd zwaaiend naar de menigte onder hem. Een groot applaus klonk toen hij veilig en wel weer op z’n benen stond.

Daarna werd iedereen uitgenodigd om wat vin chaud te komen drinken en gepofte kastanjes te komen eten.

Vele vrijwilligers stonden klaar met bekertjes en kannen vin chaud.vrijwilligers bieden vin chaud aanIn grote ronddraaiende trommels werden de kastanjes geroosterd.kastanjes roosteren

Proost!gezellig aan de vin chaud

Na nog een rondje te hebben gelopen langs de kraampjes op de overdekte kerstmarkt gingen we weer naar huis. Helemaal goed zo.

 

Een pan vol

Op iedere markt hier in de buurt zie je wel een kraam staan waar zo’n grote pan op het vuur staat en waaruit de heerlijkste geuren opstijgen. Het gerecht dat je in die pan ziet pruttelen, is paella. Van oorsprong een Spaans gerecht maar ook volop te zien in het zuiden van Frankrijk. De paella is ‘uitgevonden’ door de rijstboeren uit de omgeving van de Spaanse provincie Valencia. Het was veelal een gerecht waarbij gebruik gemaakt werd van ingrediënten die de boeren direct bij de hand hadden, zoals rijst, bonen, slakken, kip of konijn. Later zijn er ook diverse vissoorten, schelp- en schaaldieren aan toegevoegd, met name in de kuststreken. De naam paella komt oorspronkelijk van het Latijnse woord patella. Ik zie dan gelijk een knieschijf voor me maar in dit geval betekent het kom, schaal of pan. In de loop der jaren verdween de t uit het woord. De bekende grote pan met handvatten heet una paellera, het gerecht paella, en de persoon die het gerecht klaar maakt wordt wel ‘el paellero’ genoemd. Er zijn trouwens nog wel meer verhalen bekend over de herkomst van het woord paella. Zo zou bijvoorbeeld de naam afgeleid zijn van het gebruik dat de mannen één keer per jaar voor hun vrouwen kookten. Een maaltijd voor haar oftewel ‘para ella’. Met een beetje fantasie zie je daar het woord paella in terugkomen. Nu ja, hoe het ook mag heten, het is in ieder geval een heerlijk eenpansgerecht waarbij een dikke ronde rijstsoort samen met alle eerder genoemde ingrediënten wordt gegaard in een smakelijke bouillon, aangevuld met nog wat tomatensaus en saffraan. Dat het erg lekker is, blijkt wel uit het feit dat binnen ‘no time’ de paella helemaal uitverkocht is!

Fête des vins

En alweer een festijn! Van vrijdag tot en met vandaag wordt er in Saint-Péray een groot wijnfeest georganiseerd. Een jaarlijks terugkerend feest dat ooit opgezet is in 1966. Vanaf vrijdagavond staat het hele stadje niet alleen in het teken van wijn, wijn en nog eens wijn maar vinden er ook nog allerlei andere festiviteiten plaats. Geen ‘dansmariekes’ maar ‘wijnmariekes’ die in een cabrio worden rondgereden.

De wijnkoningin van 2018, trots naar de camera kijkend.

Naast het hele wijngebeuren zijn er muzikale optredens, is er een brocantemarkt, staan er sportieve evenementen op de agenda en is er natuurlijk een gigantische vuurwerkshow. Wij hebben gisteren de feeststad bezocht waarbij het ons voornamelijk om de wijnmarkt ging. Door het wijnbroederschap oftewel ‘la Confrérie du Saint-Péray’ was er in de plaatselijke sporthal een grootse markt opgezet waar wel zo’n stuk of zeventig stands bemand werden door zowel wijnboeren die wijn van hun eigen domein aan de man probeerden te brengen als handelaren die wijnen uit diverse caves verkochten. Grotendeels wijnen, afkomstig uit het Rhône gebied.

De mannen van de Confrérie hierboven fraai uitgedost in de geelgroene kleuren van Saint-Péray.

Bij binnenkomst betaalde je zes euro en kreeg je een wijnglas in de hand gedrukt waarmee je dan al proevend en keurend langs de wijnstands kon wandelen. In de zaal ernaast stonden diverse eetkraampjes, variërend van kaas, paté, worsten en hammen tot chocola en gebak aan toe. En ook hier kon je overal weer van proeven. Vast wel met opzet gedaan, vermoed ik. Vanaf 09.30 uur kon je al wijn proeven en dat is aardig vroeg! Natuurlijk zag je mensen keurig een slokje nemen, keuren en weer uitspugen in een speciale afvalemmer maar zeker weten dat er ook heel wat bezoekers liepen die dat uitspugen maar jammer vonden van die mooie wijn en het lekker naar binnen klokten. We zullen niet verklappen onder welke categorie wij vielen! Met een slok op, is het wel een slim idee om ook wat eetbaars aangeboden te krijgen zodat uiteindelijk al die slokken wat beter kunnen landen! Met wat heerlijke flessen wijn zijn we weer huiswaarts gegaan. Geen verkeerde markt!

Bloemenmarkt

Op zaterdag is er altijd een uitgebreide bloemenmarkt op het Janskerkhof, midden in het centrum van Utrecht. Deze markt bestaat al sinds de eerste helft van de negentiende eeuw en is een echte trekpleister. Niet alleen voor de Utrechters maar ook voor mensen van verder weg. Je ziet tegenwoordig zelfs al Chinese toeristen tussen de planten die gewapend met een iPad of iPhone een selfie staan te maken! Altijd als we in Utrecht zijn, gaan we even de kramen langs en iedere keer verbazen we ons over het grote en diverse aanbod en over de lage prijzen, vergeleken met de bloemen en planten in Frankrijk. Het scheelt soms wel de helft! Je begrijpt dat er regelmatig wat planten vanaf het Janskerkhof naar onze berg verhuizen!

Lekkers van de markt

Als rechtgeaarde Nederlanders horen we natuurlijk even de wekelijkse markt te bezoeken. Met een zonnetje dat aarzelend probeert door te breken, lopen we langs de kraampjes waar het gezellig druk maar niet te druk is. Nu weet ik wel dat al die markten op elkaar lijken maar toch is het aanbod hier net weer iets anders dan bij ons in de Ardèche. Met een mand vol lekkers komen we weer thuis. Je hoeft niet te raden wat we ’s avonds zullen eten!Een hele kraam vol artisjokken. Deze mannen zijn de hele ochtend bezig om ze te koken. Na proeven en uitleg hoe ze het lekkerst worden gegeten nemen we er een paar mee naar huis.Je zit aan de kust dus struikel je bijna over de kramen met kreeften, krabben, oesters, mosselen noem maar op. Wèl gegeten maar nog nooit zelf klaar gemaakt, besluiten we een grote kreeft te kopen. Ook hier krijgen we weer uitgebreide uitleg hoe je deze het beste kunt klaar maken.Een salade van gekleurde tomaten erbij. Dit alles spoelen we weg met een lekker glas witte wijn en als dessert eten we crêpes met aardbeien. Je hoort ons niet klagen!