Toch maar wel

Er lopen hier al veel mensen met mondkapjes rond. Volgens mij wordt er thuis in deze tijd heel wat afgefröbeld, want naast de ‘echte’ mondkapjes zie je ze op dit moment in allerlei soorten, maten en kleuren voorbij komen. In die zin loop ik zèlf nog ‘bloot’ rond maar de laatste keer dat ik in de supermarkt was, voelde ik me bijna schuldig dat ik daar achter m’n winkelwagentje sjouwde zonder die lap voor m’n mond en neus. Zo’n mondkapje geeft geen garantie om niet besmet te raken met het Corona virus maar kan wel zinvol zijn om anderen niet te besmetten. Voel je je ziek dan blijf je natuurlijk thuis maar ook voordat je ziek wordt, kun je het virus al bij je dragen en zo zou je dan onbewust en ongewild andere mensen kunnen besmetten. Het belangrijkste blijft denk ik, gewoon zoveel mogelijk afstand houden maar in situaties waarin dat niet of moeilijk kan, is zo’n mondkapje al dan niet zelfgemaakt, best wel een goede oplossing. Het zorgt er in ieder geval voor dat je niet al hoestend, proestend of met consumptie pratend allerlei mogelijk besmette druppeltjes de lucht in sproeit. Vandaag was het een wat somber regendagje dus een ideale gelegenheid om zelf ook maar eens aan het werk te gaan. Morgen ga ik boodschappen doen en dan hang ik die weinig flatteuze lap voor m’n mond. Ach, getrouwd ben ik toch al, zeg ik dan maar tegen mezelf!

 

Creatief

Al heel lang heb ik deze crea kerstboom in huis. Ooit eens gezien in een of ander blad, geloof ik en toen dankbaar nagemaakt. Bij een ‘doe-het-zelf zaak’ heb ik destijds een plaatje triplex gekocht en met de figuurzaag een kerstboom eruit gezaagd. Bij weer een ander soort ‘doe-het-zelf zaak’ een stuk kippengaas op de kop getikt en samen met een lading mos heb je deze kerstboom dan zo in elkaar geknutseld. Destijds, toen we nog in Zaltbommel woonden, kocht ik mos bij de bloemenwinkel maar hier op de berg hebben we genoeg mos om een heel bos aan te planten met dit soort houten kerstbomen. Dat mooie verse mos wordt op de uitgezaagde kerstboom neergevlijd, tot aan het stammetje. Om het een beetje echt te laten lijken heb ik dat kale stammetje met kleine takjes beplakt. Met een stevige schaar, die ik daar vast niet voor behoorde te gebruiken en waarna ook geen enkel papiertje meer mee geknipt kon worden, heb ik van het kippengaas eenzelfde kerstboom geknipt als het houten geval. Wel aan alle kanten wat ruimer, zodat ik het over het mos kan vouwen naar de achterkant van de boom. Het mos zit dan mooi gevangen in dat gaas. Zit dat gaas vast, dan is het daarna alleen nog maar versieren geblazen. Kleine kerstdingetjes die je dan een beetje aan, in of tussen dat gaas moet friemelen. Mijn kunstige kerstboom heeft het jaren moeten doen zonder verlichting, totdat er snoeren op de markt kwamen met lampjes die op batterijen werkten. Ook deze lampjes worden met wat geduld weer tussen het gaas gefrunnikt. Daarna wordt het batterijenkastje ‘knieftig’ weggewerkt achterop de boom.

Et voilà, het wordt donker en daar hangt de boom, met lichtjes en al!