Mooi bedekt

Deze slinger met z’n mooie bloemen bedekt hier een afvalhoop bij onze moestuin. Niet gezaaid maar volgens mij gewoon aan komen waaien.

Ik dacht eerst dat het om een haagwinde ging, het zogenaamde pispotje, maar die is volgens mij wit. Nu had de zoete aardappel die we pas geleden hebben gerooid ook van die winde-achtige bloemetjes. Zou die slinger op de afvalhoop misschien daar vandaan komen? Als ik de foto’s naast elkaar leg, dan lijkt het blad trouwens wel wat verschillend.

Nog even en dan zijn die bloemen alweer verleden tijd. Het weer verandert snel nu. Zo kregen we van vrienden een foto doorgestuurd van de eerste sneeuw die afgelopen vrijdag de omgeving bij les Estables bedekte, een dorpje in de buurt van de Mézenc.

Dat laagje sneeuw heeft het trouwens maar een dagje volgehouden maar ik denk dat als we een maandje verder zijn, we vanuit het raam kunnen zien dat de top van de Mont Mézenc weer een witte muts op heeft.

Veranderlijk

Hadden we gisteren de kachel nog aan, vandaag zitten we alweer op de 22 graden en is het gewoon opnieuw korte broeken weer! Als we het weerbericht mogen geloven, dan blijft het de komende week zo. Niet verkeerd!

Weer richting de herfst

De zomer is weer zo’n beetje voorbij hier op de berg. Overdag hebben we nog wel regelmatig wat zon maar de temperatuur begint toch wel aardig te zakken. Zeker ‘s avonds begint het kil te worden. Ik zie ook alweer diverse huizen in de omgeving waar rook uit de schoorsteen komt. Onze houtboer is vorige week langs geweest om een lading stookhout af te leveren. De kachel is nog niet aan maar we zijn er klaar voor!

Om nog even het zomergevoel vast te houden, een foto van een kleurig stukje tuin bij het kleine huis. Volgens mij zijn het bloemen die onze buurvrienden, toen ze nog daar nog woonden, hebben geplant. Die grote gele dahlia in het midden is een echte blikvanger. Hij staat bekend als dinnerplate dahlia of superdahlia. De bloem moet een diameter hebben van 20 tot 30 cm, de maat zo’n beetje van een dinnerplate. Vanmorgen heb ik even met de centimeter erbij gestaan maar deze dahliabloem haalt net de 20 cm, dus eigenlijk een wat klein uitgevallen dinnerplate. Ik zit meer te denken aan een breakfastplate. Maakt niet uit; ze staat hier te stralen!

Droogte

Misschien een wat vreemde titel in combinatie met onderstaande foto maar het blogje gaat echt over de droogte.

Voor vandaag heeft Météo France onweer en regen voorspeld en inderdaad, iets eerder dan verwacht hebben we een flinke bui gehad. Zelfs wat hagel zat erbij. Nu ik dit schrijf, is de regen alweer voorbij maar blijft het nog wel volop rommelen in de lucht. Zo’n bui verfrist wel even maar doet niets voor de huidige droogte.

Dit is het meer bij le Cheylard. Het is een kunstmatig meer dat dienst doet als water regulerende dam in de Eyrieux-vallei. Het waterpeil is zeker wel anderhalve meter lager dan gebruikelijk.

Dit jaar is, samen met 1976 en 2003 een van de slechtste jaren sinds 1970 wat betreft droogte en neerslag. De rivieren drogen op door de hoge temperaturen van afgelopen weken en het gebrek aan regen. Er is nog maar weinig stroming en de rivieren lijken op dit moment eigenlijk meer op poeltjes met stilstaand water. Dit geldt in onze directe omgeving voor met name de Doux en de Eyrieux.

Het hele noorden van de Ardèche is daarom per eind juli op het hoogste alarmniveau geplaatst. Dit houdt in dat de overheid diverse strenge maatregelen heeft genomen om het watergebruik drastisch te verminderen. Bij niet-naleving van deze voorschriften kun je een boete opgelegd krijgen van wel 1500 euro. 

(foto uit gemeentebulletin)

Niet je tuin sproeien, zelfs niet je moestuin, niet de auto wassen, niet je zwembad vullen. Kortom, alleen drinken, jezelf wassen en dieren van water voorzien is toegestaan. Heb je een voorraad regenwater die je het hele jaar door al hebt opgebouwd, dan heb je het recht om die nog wel te gebruiken.

De wasstraten zijn gesloten.

We hebben onze druppelslang dus maar buiten werking gesteld en maken nu voor de moestuin alleen nog maar zuinigjes gebruik van onze watertank daar. Gelukkig zit die nog aardig vol.

Hopelijk is de bui van vanmiddag de voorbode van nog meer regen. Bizar eigenlijk hè, dat je gewoon hoopt dat er komende tijd nog maar veel regen zal vallen.

Heel welkom

Hoera, het regent! 

Schrijf ik de ene dag nog iets over de droogte en de bosbranden, kan ik nu vertellen dat het gisteren in de loop van de middag is gaan regenen. Het begon met een buitje tegen het stof, amper genoeg om de grond goed nat te maken maar ‘s avonds en ook nog vannacht heeft het lekker doorgeregend.

Als ik door m’n oogharen gluur, lijkt het wel alsof ik weer wat groene sprietjes door het dorre droge gras zie verschijnen. Nu overdrijf ik, hoor. Voordat het gele gras hier op de berg weer in een mooi groen tapijtje is veranderd, moet het wel lange tijd achter elkaar doorregenen. Maar het ruikt heerlijk fris buiten en de natuur krijgt zo echt even een oppepper.

De brandweermannen die de afgelopen dagen volop in touw zijn geweest mogen nu vast even thuis op de bank neerploffen en uitrusten.

Droger dan droog

Het is gortdroog bij ons. Rijden we ons toegangspad op dan zie je één grote stofwolk achter de auto. Dat komt niet omdat we te hard rijden, wat overigens ook helemaal niet kan op dat hobbelpad van ons, maar puur door de extreem droge grond. Er is al een lange tijd geen regen gevallen. Voeg dan ook nog een flinke portie harde wind eraan toe en dan heb je al snel de poppen aan het dansen. Er hebben al diverse bosbranden plaatsgevonden hier in de directe omgeving.

Gisteren hoorde ik een vliegtuig behoorlijk laag boven ons voorbij brommen. Heb me nog af zitten vragen wat het er voor eentje kon zijn maar ik kon ‘m niet thuisbrengen. Vanmorgen las ik in de krant dat het hier om een Dash vliegtuig ging dat op weg was naar le Cheylard, zo’n 15 kilometer verderop. Het is een blusvliegtuig dat een rood poeder afwerpt om vuur te vertragen.

Bij le Cheylard zowel als bij Lamastre is zo’n 4 hectare bos afgebrand. Meer richting Tournon, bij le Crestet 25 en bij Boucieu-le Roi 10 hectare. Bij die laatste 2 branden vermoedt men dat de Mastrou, de op kolen gestookte toeristische stoomtrein die in dit gebied rijdt, ‘de schuldige’ is. Of die stoomtrein nu wel of niet de veroorzaker van de brand geweest zal zijn, een piepklein vonkje van wat dan ook is op dit moment genoeg om een flinke natuurbrand te laten ontstaan. Eng idee, hoor. De broodoven en de barbecue blijven hier op de berg maar even lekker op non-actief staan.

Bovenstaande foto (Alain Bosc) komt uit de Dauphiné Libéré en laat het blusvliegtuig zien dat in de buurt van le Cheylard z’n poeder loslaat.

Vastgesjord

Pfffff, 31 graden in de schaduw vandaag. Stond er in de vroege morgen zo goed als geen wind, in de loop van de ochtend veranderde dat al snel. Volgens le météo waait de wind nu met zo’n 27 km per uur uit het zuiden. Wij vinden die wind heerlijk maar onze parasol duidelijk niet. Zodra die wind echt lekker z’n best gaat doen, begint de parasol heftig te protesteren door met z’n voeten niet meer stevig op de grond te blijven staan maar flink op en neer te gaan dansen. Voordat die wellicht de lucht invliegt, klappen we ‘m dan maar weer in. Maar we hebben er iets op gevonden en de bewegingsvrijheid van de parasol ‘aan banden’ kunnen leggen. Genoeg zware stenen op onze berg, dus nu is de parasol, zowel rechts als links, gezekerd aan 2 knoeperds van stenen. Nèt niet te strak, zodat hij nog een klein beetje op de wind kan meedeinen maar de lucht ingaan, lukt ‘m vast niet meer.

Slechte 1 aprilgrap

Hoe snel kan het weer omslaan! Vorige week fietsten we nog in korte broek en kwamen we thuis met al lichtelijk verkleurde neuzen.

Toen we vanmorgen uit het raam keken en de sneeuw zagen en de harde noordenwind om het huis hoorden gieren, kregen we bijna het idee om maar de hele dag in bed te blijven liggen. Net als in Nederland doet het weer hier in Frankrijk ook z’n best om dat lentegevoel van pas geleden flink de kop in te drukken. Een slechte 1 aprilgrap, hoor!

Ach, we maken er vandaag maar een binnenblijfdagje van. We stoken de kachel nog wat verder op en trekken ons laatste blik erwtensoep uit de kast. 

Die sneeuw is trouwens niet zo erg en die wittige wereld ziet er ook wel sfeervol uit maar we zien dat de temperaturen flink gaan kelderen, met name in de nacht. Gelukkig staan hier bij ons op de berg de fruitbomen nog niet in bloei maar ik denk dat de fruit- en wijnboeren lager in het dal, hun hart vasthouden. Je moet er toch niet aan denken dat, net als vorig jaar, de bloesem weer kapot zal vriezen en dat de oogst opnieuw voor een groot deel zal mislukken. We gaan hier op de berg maar een zonnedansje doen!

Krabben en klagen

Vannacht is het koud geweest en ook toen we vanmorgen buiten kwamen was het, ondanks een voorzichtig zonnetje, nog steeds dik onder nul. Op dit soort momenten gaan we altijd even lekker klagen en dan zeggen we tegen elkaar: “zullen we maar een huis gaan zoeken ergens in het zuiden van Spanje?”. Maar ach, even later zitten we in een schoon gekrabde en warme auto en rijden we naar de markt in Lamastre. Een gehalveerde markt zo in de winter. Even wat boodschappen doen en dan gauw weer naar huis. De marktlui, die daar de hele ochtend staan te kleumen, die hebben pas recht om te klagen!

Koud maar lekker

Zo, de eerste fietskilometers van dit jaar zitten er weer op. Voor de volgers van onze verhalen: we zijn inderdaad overstag gegaan en hebben eind vorig jaar twee mooie E-bikes aangeschaft. Heerlijk hier in de bergen!

Voor vanmorgen werd er een klein zonnetje voorspeld. Dat klonk goed maar bij die weersvoorspelling stond ook dat het die ochtend -4 zou zijn: iets minder goed dus. Warm aangekleed gingen we op pad. We hadden afgesproken om bij vrienden in Empurany een kop koffie te gaan drinken. De weg daarnaartoe is alleen maar dalen. Van 800 meter hoogte naar zo’n 400 meter. Heel makkelijk maar heel koud! Als twee ijsklompjes kwamen we aan en dan smaakt de koffie met een vers bij de bakker gehaald taartje extra lekker. Ontdooid, bijgepraat en voorzien van de nodige ‘brandstof’ zijn we vol goede moed aan de lange stijging, terug naar onze berg begonnen. Bij Lamastre de Dolce Via op en dan via Saint Prix naar les Nonières en door naar Saint Julien Labrousse. Veel verkeer kwamen we niet tegen en al helemaal geen fietsers.

Even tijd voor een pauze op de terugweg. Op de achtergrond zie je Saint Prix liggen.

Bijna thuis zien we wat voorzichtige sneeuwvlokjes naar beneden dwarrelen. Als je dan je warme huis binnenkomt en bij een snorrende kachel van een kom erwtensoep geniet, is alles weer goed. Morgen geen fietstocht. Ten eerste gaan dan waarschijnlijk onze spieren protesteren na deze veertig kilometer maar ook wordt er voor het weekend meer sneeuw verwacht. Die enkele vlokjes die we onderweg naar beneden zagen komen stelden wel niet zo veel voor maar waarschijnlijk vormen ze wel de voorbode van een dun winters laagje waar we morgen mee wakker zullen worden. In ieder geval hebben we deze rit alvast in de pocket!