Stemmen

Afgelopen jaren hebben we altijd onze zoon en schoondochter gemachtigd om voor ons te stemmen omdat we op die dagen meestal net op onze berg zaten. Vandaag hebben we de rollen eens omgedraaid. We doen deze week namelijk aan huizenruil. Michiel en Sofie zitten op de berg en wij in Utrecht, dus vandaag gaan we nu maar eens zelf stemmen en doen we dat ook gelijk voor die twee vakantiegangers.Dat stemmen gebeurt  trouwens wel op een hele mooie locatie, namelijk in de Antoniuskerk of zoals die officieel heet: de Sint Antonius van Paduakerk.

Wat je ziet op bovenstaande foto zou tot voor kort niet hebben gekund in deze kerk maar tijden veranderen, ook in religieus opzicht. De ontkerkelijking in Nederland zet nog steeds door en daar is ook deze kerk de dupe van geworden. Het kerkbestuur heeft vorig jaar besloten tot verkoop van het gebouw. In samenwerking met de huidige eigenaar van de kerk en de in het leven geroepen stichting ‘het Stadsklooster’ worden nu diverse sociale en culturele activiteiten in de kerk georganiseerd en wordt het gebouw ook commercieel verhuurd om op deze manier inkomsten binnen te krijgen.

Nooit geweten overigens, maar officieel mogen in katholieke kerken, in tegenstelling tot protestantse, geen niet-religieuze evenementen worden georganiseerd. Dit mag pas nadat de kerk is ontwijd. Een priester heeft diverse kenmerken, zoals het grote kruis, het altaar, de Godslamp, de vele beelden en relikwieën verwijderd en nu mag het gebouw dus wèl voor wereldse zaken ingezet worden. Stichting ‘het Stadsklooster’ heeft het trouwens wel getroffen met de nieuwe eigenaar van het kerkgebouw; die hoeft namelijk niet direct inkomsten te zien. De stichting mag het gebouw de komende tien jaar gratis huren, mits ze er wel voor zorgen dat de binnenkant goed wordt onderhouden.

Mooi toch, dat op deze wijze de kerk als historisch gebouw kan blijven bestaan.

Binnenklus

We zitten vandaag weer in de sneeuw dus een mooi moment om de vliering op te klimmen en de ‘blote’ verwarmingsbuizen van een warme jas te voorzien. Het wordt een beetje vol in die wat kleine benauwde ruimte als ik er ook nog bij kruip, dus vanaf beneden hoef ik Ernest alleen maar aan te moedigen en van tijd tot tijd van warme koffie te voorzien. Lang laat ik hem trouwens niet daar op de vliering zitten. Het is buiten veel te mooi, dus ik haal hem straks lekker weer naar beneden om de sneeuw in te gaan!

Onderweg

Zoals ik al eerder vertelde, waren we vorige week een paar dagen in de Corrèze. Onderweg zagen we dit kerkje hoog boven op een berg staan. Het is la chapelle Notre Dame de Valentine, vlakbij het dorpje Ségur les Villas. Ernest is behept met het ‘kerkjesbezichtigingsvirus’ dus dit kleine kapelletje moesten we ook even van dichterbij bekijken. Binnen waren mooie wandschilderingen te zien en fraaie glas in lood ramen.Het blijft altijd een bijzonder iets dat men die kerkjes vroeger zo hoog boven op een berg bouwden. De kerkgangers die destijds de lange klim naar boven aflegden, moesten waarschijnlijk eerst flink afzien om na de preek van meneer pastoor gelouterd en wel de berg weer af te mogen dalen!Het kerkje is niet meer in gebruik, op één dag per jaar na. Ieder jaar op vijftien augustus, ‘le jour de l’Assomption’ oftewel ‘Maria-Hemelvaart’, klimmen de gelovige kerkgangers naar boven.

Kerkje van Saint-Voy

De wandeling van afgelopen zaterdag startte bij het kerkje van Saint-Voy. Een mooi eenvoudig kerkje uit de XIe eeuw. De deur stond uitnodigend open, dus we hebben binnen even een kijkje genomen.Het verbaast ons altijd hoe men het vroeger al voor elkaar kreeg om zoiets te bouwen en ook hoe zo’n bouwwerk er nu vandaag de dag nog steeds zo goed uitziet.

Mooi bewerkte deuren van de kerk en de pastorie.

In de vloer van het kerkje een fraaie versiering.

Dit touw ziet er wellicht wat luguber uit maar hangt daar enkel om de klok mee te kunnen luiden.

 

La Chapelle Saint Antoine

We zijn weer terug van een paar dagen familiebezoek in de Corrèze. Voordat we op pad gaan, wordt altijd eerst de kaart uitgebreid bestudeerd en alle wegen ernaartoe bekeken omdat we eigenlijk iedere keer een andere route willen uitproberen. En ook dit keer hebben we weer een mooie weg gereden. Je moet niet willen opschieten op al die kleine binnendoor wegen maar ja, dat hoeven we eigenlijk ook niet, we hebben tijd zat! Onderweg stoppen we regelmatig op een mooi plekje.Hier zijn we vlakbij het plaatsje Murat in de Cantal. Als je naar boven kijkt zie je dit kapelletje liggen. Een mooie plek om daar ons stokbroodje te eten. De auto moet je beneden laten staan en via een klein paadje klim je naar boven. Een sober Romaans kapelletje uit de twaalfde eeuw, voor een groot deel al gerestaureerd. De deur is gelukkig niet op slot zodat we even naar binnen kunnen glippen.Vanaf deze plek bovenop de berg heb je een schitterend 360 graden uitzicht. Op onderstaande foto zie je rechts in de verte de top van le Puy Mary, een van de hoogste bergen in de Cantal. Hier lui liggend ziet ‘Marie’ er eigenlijk erg uitnodigend uit. We hebben ons al voorgenomen om bij een volgende keer het niet alleen bij kijken te laten maar haar ook eens van dichterbij te gaan bewonderen en naar boven te klimmen. Heel opmerkelijk; we waren lange tijd de enige twee op de berg en net toen we weer terug wilden gaan kwam er een stel wandelaars aangelopen. In de hele omgeving geen mens te bekennen en als je dan mensen tegenkomt, blijken het natuurlijk weer Nederlanders te zijn. Ik denk dat zelfs als je middenin de Afrikaanse rimboe loopt, je nòg Nederlanders tegen het lijf zult lopen! Het was trouwens een aardig stel, hoor.

Van noord naar zuid

Vandaag hebben we afscheid genomen van de ruige noordkust van Bretagne. Via allerlei bochtige weggetjes, groener dan groene weilanden, loofbomenbossen en fraai heuvelachtig gebied zijn we bij de zuidkant aangekomen. Onderweg kwamen we langs dit oude kerkje in Lanvénégen. Een kerkje zonder dak, middenin een bijna parkachtige omgeving. We hebben even over de rand gekeken maar daar was niets te ontdekken, alleen een lege ruimte. Nu heb ik wel eens gehoord dat als je huis geen dak heeft, je geen belasting hoeft te betalen. Misschien geldt dat ook wel voor kerken. Nu ja, wèl of geen dak, het was in ieder geval een mooi kerkje in een mooie omgeving.