Restauratie klus

Afgelopen twee dagen heeft het hier geplensd! Heel veel regen, loodrecht naar beneden vallend. Net alsof de weergoden het in één klap goed wilden maken voor al die droge maanden van de afgelopen tijd. Nu ja, het is ook gelijk een goede check of er nergens iets lekt, zullen we maar denken. 

Mooie dagen om binnen te klussen aan onze wanmolen die we ooit hier op het terrein hebben ontdekt. Destijds al wel wat gerestaureerd maar in de loop der jaren zijn er toch weer stiekem wat houtwormen aan het knagen geweest.

Hier de wanmolen nog met de oude graanbak.

Voordat de wanmolen zo slecht wordt dat die van ellende in elkaar stort, gaat Ernest de strijd weer aan. Samen met een vriend die daar precies de mooie apparatuur voor heeft èn die zo’n restauratie projectje leuk vindt, zijn ze aan de klus begonnen. De graanbak die echt niet meer te repareren viel, wordt nu vervangen.

Hier de wanmolen met de nieuwe graanbak.

Òp naar het volgende stukje restauratiewerk, want hij is nog lang niet af!

Wortelbaard

Nu met die droogte zijn we extra alert op het functioneren van onze bron. Tot nu toe gelukkig geen enkel probleem; het water komt met een krachtige straal uit de kraan. Wèl viel het ons op dat we geen geklater meer hoorden. Liep je voorheen langs het betonnen putdeksel, dan hoorde je hoe het water uit de bron in de onder de grond gelegen grote tank stroomde. Vergelijk het maar met het geklater van een waterval in een daaronder liggend meertje. Tijd dus voor een inspectierondje.

Het putdeksel wordt met wat spierballenwerk eraf getild en toen zagen we dit!

Geen wonder dat we geen geluid meer hoorden; dat werd gewoon gedempt door deze bos wortels. Een hele dorstige boom is op zoek gegaan naar water en de wortels ervan hebben zich op een of andere manier door het beton heen gewerkt.

Nu gunnen we onze bomen best wat water maar niet op deze manier! Gelukkig hebben ze niet de pomp bereikt die in de tank hangt, anders was die vastgelopen en hadden we echt een probleem gehad. 

Heb je een huis op het platteland, dan moet je een beetje handig zijn en niet te snel in paniek raken. Onze ‘klusjesman’ heeft met wat gesjor en getrek de wortelhoop losgetrokken en die met vereende krachten eruit gevist.

We horen het water nu gelukkig weer klateren. Wèl is dit in ieder geval weer een mooi leermomentje geweest: wat vaker zo’n inspectierondje doen!

Menigeen zou jaloers zijn op zo’n baard!

Klus opa

Konden we in september, toen onze Luuk in Frankrijk bij ons op bezoek was, de trap nog wat provisorisch barricaderen, nu in Utrecht is het echte werk aan de beurt. Opa kan zich hier weer even uitleven in het plaatsen van traphekjes en het beveiligen van de balustrade. Twee trappen zijn al ‘Luuk proof’. Nog eentje te gaan!

Stapelen maar!

Een flinke lading brandhout……Het is weer zover, onze jaarlijkse klus.

Eigenlijk is dit een eerste teken dat we al een beetje aan de herfst en de winter gaan denken. Het begint al met een telefoontje naar onze houtboer, Monsieur Gomèz, om een afspraak te maken wanneer hij weer brandhout kan leveren. Eigenlijk hoop ik dan stilletjes dat hij pas over een paar weken tijd heeft. Dan kan ik me nog even geestelijk voorbereiden op die grote stapel houtblokken! Maar afgelopen vrijdag een telefoontje en vanmiddag stond hij al met z’n eerste vracht hout op de stoep. 

De eerste vracht al netjes opgestapeld in het houthok.

De tweede lading ligt alweer klaar maar die kan wachten tot morgen!

Water genoeg

We hebben hier op onze berg een eigen bron waar prima water uitkomt. Het bronwater wordt onder de grond opgeslagen in twee grote met elkaar verbonden tanks. Bij elkaar hebben we dan zo’n zesduizend liter water dat via een pomp naar de hoger gelegen huizen wordt doorgesluisd. Onderweg wordt het nog een keer gefilterd en gaat er een UV lamp doorheen zodat we daarna schoon en lekker drinkwater hebben. Voor alle zekerheid laten we het om de zoveel tijd via de pharmacie controleren. Je haalt daarvoor een speciaal flesje op wat je gevuld en wel weer terugbrengt waarna de pharmacie het door een speciaal laboratorium laat testen. Een paar dagen later kun je de uitslag al ophalen. Prima geregeld zo. Gelukkig hebben we nog nooit trammelant gehad met ons water. Zowel wat betreft de kwaliteit als de kwantiteit ervan. Zelfs in de droogste periode blijft onze bron goed z’n best doen.

Als de twee tanks vol zitten loopt het water via een pijpje de beek in en dàt vinden we nu toch eigenlijk wel een beetje jammer. Dat water uit de overloop van de tanks kunnen we namelijk best gebruiken voor de moestuin.

Eerst dachten we een slang met een pomp aan het overlooppijpje te bevestigen en die uit te rollen naar de moestuin maar dat was teveel rompslomp. We hebben nu, net als zoveel andere moestuinierders, een grote tank gekocht en daar een slang aan bevestigd. Iedere keer als de bron overloopt, vullen we deze tank met dat overtollige water en hebben we dus altijd genoeg om de moestuin te vertroetelen.

De tank staat wat hoger en we hebben nu zelfs genoeg druk daar om de planten water te geven met de tuinslang. Met het warme weer op dit moment, zouden we trouwens bijna zelf onder die slang gaan staan!

Om nog even door te gaan op dat warme weer: het is vandaag 15 augustus, Maria Hemelvaart. Op deze dag vindt de jaarlijkse ‘Triathlon de Lamastre’ plaats. Vorig jaar is die niet doorgegaan in verband met Corona maar dit jaar mocht het weer. Dat zwemmen is natuurlijk wel lekker met dit warme weer maar de andere twee onderdelen van de triathlon, fietsen en hardlopen…………..

We hebben medelijden vandaag met die sportieve krachtpatsers!

Bedaard klusje

Vandaag maar eens even een rustig klusje: de benen zijn nog wat zwaar. Gisteren hebben we voor het eerst sinds maanden weer eens even op de fiets gezeten. Ernest op z’n racefiets en ik op een fiets met een wat rechter stuur, geleend van een vriendin. M’n nek vertoont wat kuren als ik voorovergebogen op m’n racefiets zit. Na een uurtje op die racefiets schiet m’n nek in de kramp en fiets ik de rest van de tocht met alleen maar uitzicht naar rechts! Dat hogere stuur is me goed bevallen. Geen kramp gekregen, ik heb normaal naar rechts en ook naar links kunnen kijken en ben vanmorgen niet opgestaan met een pijnlijke nek. Tja, alleen wat zware benen dus. Misschien toch iets te fanatiek geweest, zo’n eerste keer weer. 

Dit plukklusje ga ik dus lekker op m’n gemak doen, zittend naast de struik.

De kruisbessen zijn nog nooit zo mooi rood geweest. Misschien ben ik vorige jaren wel een beetje te ongeduldig geweest en ben ik wat te vroeg al gaan plukken. Ha ha, ik dacht waarschijnlijk dat het hier om een kruisbessenstruik ging met groene kruisbessen. Nu nog even de steeltjes en de kroontjes verwijderen (kan ook lekker zittend) en dan gaan ze voorlopig de diepvries in. Als het weer wat minder mooi en zonnig is, een leuk klusje om er jam van te gaan maken.

Schommel

Misschien wel een klein beetje voorbarig maar de schommel staat alvast klaar!

Aan het einde van de zomer komt onze kleinzoon samen met z’n ouders bij ons op de berg vakantie vieren. We zagen deze schommel in een krantje aangeboden staan en konden het niet laten! Met een duidelijke beschrijving erbij, was het geraamte al snel in elkaar gezet.

Maar dan komt het echte werk! Vier grote gaten graven voor de palen en dat is iedere keer weer een zwaar klusje hier met die rotsbodem. Twee gaten gingen lekker maar nummer drie en vier………. Alsof de duvel ermee speelt; precies op de plek waar die laatste gaten moesten komen, zaten grote stenen verstopt die zonder geweld er niet uitkwamen. Leve de drilboor dus!

En hier staat de schommel fier overeind. We hebben nog wat graszaad op de kale plekken gezaaid zodat er straks een mooi groen ‘tapijtje’ ligt.

En ja, we zeggen wel dat die schommel voor onze Luuk is maar zo te zien vinden z’n opa en oma het ook wel erg leuk!

Opgelost

Volgens météo France krijgen we komende week weer wat regenbuitjes. Hoogste tijd om eens op zoek te gaan naar een oplossing voor de vloer in onze ‘geitenschuur’. Bij een flinke regenbui, in combinatie met een zuidwesten wind, zien we namelijk vaak wat water daar op de vloer liggen. We hebben al diverse dingen uitgeprobeerd, zoals het dichtkitten van mogelijke lekranden op en naast de deur en het plaatsen van een strip eronder maar iedere keer zonder succes. Tot Ernest gisteren opeens het licht zag!

Gewapend met een gieter water, heeft hij een flinke bui nagebootst en ‘de regen’ tegen de voordeur laten kletteren, terwijl ik achter de voordeur stond te wachten of en hoe het water naar binnen kwam. En ja hoor, binnen een minuut siepelde er alweer water naar binnen. En de oorzaak? Een foutje van de tegelleggers; wijzelf dus. We hebben ooit zelf de tegelvloer gelegd en naar ons idee ook best wel netjes. We zijn alleen iets te enthousiast geweest en hebben te ver doorgetegeld tot onder de deur, terwijl we vóór de deur al hadden moeten stoppen. Regenwater dat op de deur naar beneden stroomde, kwam dus direct op de tegels terecht en liep zo via de tegelvoegen naar binnen. Werk aan de winkel voor onze ‘klusjesman‘!

Hier zijn de boosdoeners er met de haakse slijper al uitgezaagd. De restanten cement worden met een flinke tik weg gebeiteld.

Een nieuw laagje cement erop, wat uitvullen, schuin af laten lopen en de boel goed uit laten harden.

Opnieuw water tegen de deur aan gegieterd en……….de vloer bleef zowaar droog! Laat de regen nu maar komen!




Voor nu even klaar

Herinner je je nog dat kleine blauwe mannetje op die foto van pas geleden, te midden van een grote hoeveelheid takken?

We zijn afgelopen tijd stug doorgegaan en moeten nu toch even laten zien hoe ver we op dit moment zijn. Kijken we naar de ene kant van het beekje, dan zien we daar een mooi opgeruimde helling met diverse houtwallen. Iedere dag kijken we daar met veel plezier en voldoening naar. Nu is het nog een wat kale bedoening maar binnen de kortst mogelijke tijd zal er alweer een groenige waas te zien zijn. Veelal onkruid maar ook gras, varens, wilde kamperfoelie en vast ook wel weer voorzichtig uitlopende bomen! Ach, voordat die weer groot zijn, dat duurt nog wel een tijdje. Wie dan leeft wie dan zorgt!

Wat betreft de andere kant………. We doen maar gewoon net alsof er lekker niets ligt! En mochten we opeens een heftige aanval krijgen van onvermoeide ijver en werklust dan storten we ons weer op deze takkenklus. Of we wachten gewoon tot die aanval weer voorbij is!

Even pas op de plaats

Even een paar dagen geen gesjouw met takken! Sinds gisteren regent het hier en dat vinden we op dit moment heerlijk! Natuurlijk omdat het heel welkom is voor de natuur want die staat onderhand te schreeuwen om water maar ook omdat we dan lekker even niet verder hoeven met onze takkenklus. Nu onze houtboer, monsieur Gomès klaar is met z’n werk hier in het dalletje, ligt er nog een klus klaar voor ons. De bomen zijn dan wel omgezaagd en vorige week afgevoerd maar het hele dal ligt nu nog vol met takken. Gewoon lekker laten liggen, zei onze houtboer, dat vergaat vanzelf wel. Maar ja, wij houden van ‘opgeruimd staat netjes’ dus nadat we genoeg moed hadden verzameld, zijn we aan ons takkenwerk begonnen.

Hieronder zie je, temidden van een hele vracht takken, een klein blauw mannetje staan. Het lijkt eigenlijk wel een beetje alsof Ernest daar bezig is met een spelletje Mikado!

Op de volgende foto kun je zien dat we al flink gesjouwd hebben. De dikke takken die we nog als brandhout voor de kachel kunnen gebruiken hebben we er al tussenuit gesleept en van de overige takken maken we houtrillen of rijen. Ziet er een stuk mooier uit, terwijl deze houtwallen ook prima schuilplekken zijn voor vogels, hagedissen, muizen en noem maar op.

Nu dus even pas op de plaats; onze spieren kunnen wel even wat rust gebruiken. We doen gewoon iedere keer een stukje: het moet natuurlijk niet op werken gaan lijken! Zijn straks de regendagen voorbij, dan stropen we onze mouwen weer op, kijken we even naar elkaar of we goede zin hebben en storten we ons op de volgende hoop takken! Onze vriend en vroegere buurman zou trots op ons werk zijn. Van hem hebben we namelijk dat maken van houtwallen geleerd.