Eten en luisteren

Afgelopen maandagavond zijn we naar Arlebosc geweest, een dorpje net achter Lamastre. Vrienden van ons hadden op een affiche gezien dat er die avond een eet- en muziekavond werd georganiseerd en vroegen of we zin hadden om mee te gaan. 

Het plaatselijke bakkersechtpaar (met Marokkaanse roots) zorgde voor een ‘Couscous Royal’ en voor de muziek waren twee plaatselijk bekende zangers uitgenodigd. Altijd leuk en niet te vergeten ook héél lekker om zo’n evenement te bezoeken. Op een klein en wat intiem pleintje tussen de kerk en de bakkerij vond het hele gebeuren plaats. 

Toen we aankwamen stonden de vrolijk gekleurde tajines al klaar om gevuld en uitgeserveerd te worden.

Wat betreft de muziek hadden we een voorkeur voor onderstaande zanger, Jean-Paul Lyaudet. Hier was hij al een beetje z’n stem aan het ‘smeren’. De andere zanger stond bekend als Markcover en zoals de naam al aangaf, een zanger die diverse populaire liedjes coverde. Weliswaar met een prima stem maar wat ons betrof, haalde hij het niet bij Jean-Paul.

Geen gewone couscous maar inderdaad een couscous royal!

Na de maaltijd een kopje muntthee. Deze thee werd door de gastvrouw op traditionele wijze ingeschonken, waarbij de theepot hoog wordt gehouden om een soort schuimlaagje te krijgen maar dat vooral een symbool is voor gastvrijheid.

Toen we aankwamen lag er al een brood klaar in de vorm van een grote krokodil, netjes in cellofaan verpakt. Iedereen werd gevraagd om het gewicht te schatten van dat ‘broodbeest’. Diegene die het dichtst bij het aantal grammen kwam, kreeg het brood als cadeau mee naar huis. Ik zat er maar zo’n 15 gram naast maar helaas was er iemand die nog net iets dichter bij het ware gewicht zat.

Toen het donker werd, gingen de lampjes aan en werd het nog sfeervoller. Hier is Jean-Paul (JP voor intimi) aan het zingen.

Het werd een latertje die avond maar wel een hele mooie. Aardige en enthousiaste mensen, heerlijk gegeten en dik genoten van de sfeervolle muziek! 

Reclame liedjes

Pas geleden had ik het al over muziek en om daar nog maar even op door te gaan; soms hoor je een liedje dat de rest van de dag (en helaas soms ook de halve nacht) in je hoofd blijft hangen. Dat heb ik bij dat Franstalige liedje van de Renault Clio reclame. Makkelijk dat je dan via Google even kunt zoeken wat voor iets het is en wie het heeft gezongen. In dit geval gaat het om ‘Le temps est bon’. Oorspronkelijk gezongen door Isabelle Pierre en nu in een remix opnieuw uitgebracht door de groep Bon Entendeur. Eens kijken of dit liedje nu ook bij m’n volgers blijft hangen!

Dam dam tatam,
tam tam tatam,
tam tam tatam tam tam tatam tam tam tatam,
Le temps est bon,
le ciel est bleu j’ai deux amis qui sont aussi mes amoureux
Le temps est bon,
le ciel est bleu nous n’avons rien à faire rien que d’être heureux

Genoeg aan één amoureux, hoor!Overigens, ik weet niet hoe Renault dat telkens voor elkaar krijgt maar het liedje dat een paar jaar geleden te horen was bij de Renault Kadjar reclame, is ook al zo eentje die blijft hangen: ‘My silver lining’. Je zou hierdoor toch bijna de neiging krijgen om je auto in te gaan ruilen voor een Renault!

Soirée Lyonnaise

La Belle Verte, het restaurantje van Yann en Jeanne in Saint Jean Chambre waar ik al eens eerder een stukje over heb geschreven, had vrijdagavond weer een speciale avond georganiseerd.

Dit keer was het thema ‘Une Soirée Lyonnaise’. Gezellig tafelen in een sfeervol restaurant aan lange, vrolijk gedekte tafels. In een hoekje zat Christophe die met haar accordéon, tussen de gangen door, voor de muzikale  omlijsting zorgde. Het menu werd voorgelezen door Jeanne en bestond uit gerechten die zo uit een ‘bouchon’, een Lyonnais restaurantje konden komen. Goed en eerlijk eten zonder teveel liflafjes en tierelantijntjes, gebaseerd op de recepten van ‘la Mère Brazier’. Zij was één van de eerste vrouwelijke koks in Lyon die in de jaren dertig met haar restaurant een Michelinster kreeg. Wat dacht je van een vers en fluweelzacht briochebrood, gevuld met een saucisson Lyonnais! Combineer je al dat lekkers met een mooie fles wijn, goed gezelschap en een gemoedelijke sfeer en je avond kan niet meer stuk. We kijken alweer uit naar de volgende thema avond!

Zwijmelen

Gisteren hoorden we dat Michel Legrand, één van Frankrijks grootheden uit de muziekwereld, op 86-jarige leeftijd is overleden. Componist van veel filmmuziek maar ook pianist en zanger. Ik denk dat zijn bekendste nummer wel ‘the windmills of your mind’ is geweest. In het Frans kreeg het chanson de titel ‘les moulins de mon coeur’ mee. Om eerlijk te zijn, zeiden deze titels me nog niet eens zoveel maar toen ik las dat het nummer ook door Herman van Veen gezongen werd maar dan met de titel ‘Cirkels’, ging er opeens een “oh ja, mooi!” door me heen. Het overlijdensbericht van Michel Legrand zorgde ervoor dat Ernest richting zolder verdween. Even later kwam hij opgetogen weer naar beneden. Samen met nog wat andere platen van bekende Franse chansonniers, hield hij ook een oude lp van Michel Legrand in de hand. De hoes lichtelijk aangevreten door een hongerige muis maar dat mocht de pret niet drukken. De ooit eens gekochte maar amper gebruikte platenspeler werd tevoorschijn gehaald, een lading stof ervan weggeblazen en nu zitten we al de halve dag heerlijk te zwijmelen bij al die oude lp’s. De kwaliteit is niet altijd even goed, de muziek ‘sleept’ soms en je hoort regelmatig wat geruis maar wat is het toch weer leuk om zo weg te dromen bij die oude ‘rommel’!

Mooie kop van Michel Legrand. Ruud Lubbers zou vast wel jaloers zijn geweest op deze wenkbrauwen; nog woester dan die van hem waren!

Brocante markt

Afgelopen zondag zijn we met onze vrienden Jenneke en Erik naar la Voulte sur Rhône geweest. In dit plaatsje wordt iedere vierde zondag van de maand een grote brocantemarkt gehouden; een gezellige markt waar we regelmatig komen.De rit ernaartoe is, net als naar de Gerbier, ook al eentje met heel veel bochten. Wat een geluk toch als je niet gauw wagenziek bent. In dat geval hadden we misschien wel een huis in Denemarken moeten zoeken of zo! Ook deze dag weer een mooie, warme en zonnige dag met veel kraampjes en veel bezoekers. Al slenterend en snuffelend lopen we de markt over. Bij de ene kraam verkopen ze spullen die zo van zolder zijn gekomen, ligt alles een beetje door en over elkaar uitgestald op een kleed en vermoed je dat alles aan het einde van de dag onverkocht zo weer in de auto wordt gedeponeerd.Andere kraampjes daarentegen hebben echt mooie spullen waar je toch wel langer bij stil blijft staan. Niet te lang natuurlijk want een beetje verkoper heeft zo door dat je wel interesse in iets hebt en dan gooit hij misschien wel de prijs omhoog! Ernest zag een hele mooie oude Kodak camera liggen en met het idee om die pas wat later te gaan kopen, liep hij eerst nog wat verder over de markt. Opnieuw bij de kraam aangekomen was het flink balen want de camera bleek helaas al verkocht te zijn. En wat schetste zijn verbazing en maakte zijn dag weer helemaal goed……. Toen we aan het einde van de ochtend moe geslenterd en last hebbend van een koffiedip op een terrasje gingen zitten, kwam Jenneke met de camera te voorschijn. Had zij die stilletjes als een verrassing voor hem gekocht! Erik had bij een andere kraam een oude en heel mooi geïllustreerde medische encyclopedie van Larousse gekocht. Zo eentje met fraaie gekleurde platen van o.a. het menselijk lichaam, van medicinale planten en ook wat minder mooie platen van enge ziektes. Voorin zit een supplement met plastic doorkijkplaten waarin je het hele ‘interieur’ van het menselijk lichaam kunt bewonderen. Dachten we allemaal dat hij zelf helemaal hoteldebotel van het boek was, bleek hij het dus speciaal voor mij gekocht te hebben! Reken maar dat deze kado’s een heel mooi plekje bij ons krijgen!

Het swingt de pan uit

Tijdens de zomermaanden wordt er hier in de dorpen om ons heen altijd van alles georganiseerd. Dat kan variëren van brocantemarkten, kunstmarkten, muziekfestivals, Middeleeuwse feesten, wielertochten, triathlons; noem maar op, voor ieder wat wils. Deze dagen is het raak in Vernoux en Vivarais. Hier wordt een driedaags ‘swing festival’ georganiseerd. Onder begeleiding van jazzy straatorkestjes krijg je diverse dansstijlen voorgeschoteld, o.a. de ‘Charleston’ uit de jaren twintig en de ‘Lindy Hop’ van de late jaren twintig en het begin van de dertiger jaren. Ik had nog nooit eerder van de ‘Lindy Hop’ gehoord maar ik ben dan ook een ‘lichtelijke leek’ op dit gebied. Het schijnt een combinatie te zijn van verschillende dansstijlen: de ‘Charleston’ gemixt met wat jazzdans en tapdansen.

Tijdens de donderdagse markt werd het feest geopend. Al spelend en zingend zwierde dit orkestje door de straten van Vernoux, samen met wat swingende mensen in fraaie danskleding uit die tijd. Volgens mij hartstikke leuk om te doen, als je naar de gezichten van de dansers kijkt. De andere dagen wordt er in een tweetal café’s gespeeld en gedanst en in de Salle de Fête kun je je zelfs opgeven voor een dansworkshop. De inwoners van Vernoux zijn vast en zeker echte dansliefhebbers want de cursus voor volwassenen was al ‘complet’.

Optreden

Afgelopen zaterdagavond zijn we naar een concert geweest van ‘Les Tireux d’Roches’, een muziekband uit Quebec, Franstalig Canada. We hebben al eens eerder een muziekoptreden van hen meegemaakt en toen we hoorden dat ze in Désaignes een concert zouden geven hebben we direct kaartjes gekocht. Het gaat hier om traditioneel québécoise muziek (québécoise, wat een heerlijk woord!) overgoten met een Amerikaans folk tintje. Niet te verstaan maar hun muziek maakte alles goed. Dit jaar bestaan ze twintig jaar en dat vieren ze met een nieuwe CD en diverse optredens in Frankrijk. Met vijf man sterk speelden en zongen ze zo ongelofelijk enthousiast en energiek dat je bijna niet stil kon zitten. Op gitaar, contrabas, accordeon, mondharmonica, bouzouki, percussie, diverse fluiten, saxofoon en niet te vergeten, het betere voetenwerk. De man met de mondharmonica kon bijna muziek maken met z’n voeten! Als je net zo wilt genieten als wij hebben gedaan, klik dan even op deze link. Voor ons was het een topavondje!