Film: Une Vie Cachée

Gisteravond zijn we naar de bioscoop in Vernoux geweest om de film ‘A Hidden Life’ te bekijken. In Frankrijk draait deze film onder de naam ‘Une Vie Cachée’. Het is een Amerikaanse film, geregisseerd door Terrence Malick en gebaseerd op het leven van de Oostenrijkse boer Franz Jägerstätter die als religieuze gewetensbezwaarde weigert om de Hitlereed af te leggen en mee te vechten met de nazi’s.Une Vie Cachee

De film begint met het tonen van mooie lieflijke Oostenrijkse plaatjes waar het boerengezin Jägerstätter in het dorp Sankt Radegund, heel gelukkig met elkaar leeft. Langzaam word je dan de oorlog ingetrokken. Je ziet hoe Franz vanuit zijn katholieke geloof worstelt met de waanzin van deze oorlog en het diep anti-christelijke karakter van het nazisme. Hij blijft ondanks onbegrip van velen om hem heen, trouw aan zijn principes en wordt daarin gesteund door zijn vrouw. Lange tijd weet hij nog uit actieve dienst te blijven omdat hij als boer vrijgesteld is maar uiteindelijk wordt hij in 1943 alsnog opgeroepen. Als hij in de kazerne weigert om de eed van trouw af te leggen aan de Führer wordt hij direct gevangen gezet. Meerdere keren probeert men hem te overreden om toch maar het papier te tekenen waarin hij zich loyaal toont aan Hitler maar hij blijft bij zijn standpunt ook al weet hij dat hij daarvoor de doodstraf zal krijgen. Uiteindelijk wordt hij op 9 augustus 1943 ter dood veroordeeld en in de Brandenburg-Görden gevangenis onthoofd.

Na de oorlog werd zijn as in 1946 uitgestrooid in Oostenrijk, bij de Sankt Radegund begraafplaats. Lange tijd werd hij niet als held herdacht. Hij werd bekritiseerd door zijn landgenoten die wél in dienst waren gegaan bij het Duitse leger en hem eigenlijk een slechte vader en echtgenoot vonden en zelfs een verrader. De gemeente Sankt Radegund weigerde in eerste instantie zijn naam op het plaatselijke oorlogsmonument te zetten en een pensioen voor zijn weduwe werd pas in 1950 goedgekeurd. Zijn verhaal werd dan ook niet verteld totdat in 1964 de Amerikaanse socioloog Gordon Zahn een biografie over Jägerstätter schreef, waar uiteindelijk deze film op volgde.

Een film met een zwaar thema waarover we thuis nog een flinke tijd hebben nagepraat. We waren het overigens niet over alles met elkaar eens. Wat mij betreft had de hoofdrolspeler zich nog wat meer mogen uiten over het hoe en waarom van zijn motieven. Nu was het vooral zijn gekwelde blik waar je uit op kon maken dat hij het heel zwaar had. Ook had wat mij betreft zijn vrouw zich wat wat meer mogen uitspreken. Waar we het in ieder geval wèl over eens waren, was het feit dat het een hele indrukwekkende film was met een thema dat stof tot nadenken geeft: hoe ver zou je zelf gaan om trouw te blijven aan een overtuiging.

(in Nederland vanaf 6 feb in de bioscoop)

 

Film: Yesterday

Gisteravond zijn we, samen met buurvriendin Kris, weer een keertje gezellig naar de bioscoop geweest. Regelmatig check ik even of er een aardige film draait. Het liefst gaan we dan naar een ‘VOSTFR’ film. VOSTFR staat voor Version Originale Sous-Titrée en Français, wat betekent dat het de originele versie is van de film maar een Franse ondertiteling heeft. Dit keer was het wel heel erg makkelijk; een Engelstalige film. Wel grappig is dat je dan toch eigenlijk de Franse ondertiteling probeert te volgen. Gisteren ging het om de komedie Yesterday, een echte zomerse, niet moeilijke ‘feel good’ film met muziek van de Beatles.Een muzikant, Jack genaamd, probeert door te breken met zelf geschreven nummers. Pas wanneer hij nummers gaat zingen van de Beatles, lukt dit. Na een grote landelijke stroomstoring en een aanrijding met een bus, wordt Jack wakker in het ziekenhuis en merkt hij dat hij de enige is die de Beatles kent. De rest van de wereld blijkt niet op de hoogte te zijn van het bestaan van deze popgroep en dat levert komische situaties op. Leuk is wanneer Jack gaat ‘googelen’ op Beatles of op Paul, John, George of Ringo en alleen maar op insecten uitkomt of bij John een foto van Paus Johannes te zien krijgt. En zo zijn er nog veel meer leuke momenten, die ik lekker niet vertel. Hij doet alsof hij alle bekende liedjes zelf schrijft en wordt gigantisch populair, zeker als hij mag optreden in het voorprogramma van de zanger Ed Sheeran, die in deze film zichzelf speelt. Na afloop bleef bijna iedereen nog wat langer zitten om met het afsluitende nummer ‘Hey Jude’ mee te zingen. Met een brede glimlach van oor tot oor liepen we de bioscoop uit! En dat schrijft iemand die eigenlijk altijd meer een fan van de Stones was dan van de Beatles; kun je nagaan!

Film: Facteur Cheval

Gisteren aan het eind van de middag zijn we naar de bioscoop in Vernoux geweest en hebben, getipt door onze blogmaat in de Brionnais, de film ‘Le Facteur Cheval’ bekeken. Het ongelooflijke verhaal over het leven van een Franse postbode die een compleet ‘paleis’ in z’n achtertuin bouwde. 

We zijn een paar jaar geleden, samen met gasten, bij zijn indrukwekkende ‘paleis‘ in Hauterives geweest, dus deze film konden we dan natuurlijk ook niet aan ons voorbij laten gaan. Het filmverhaal is gebaseerd op het leven van Joseph Ferdinand Cheval, een wat stijve en contactarme postbode die tijdens zijn leven heel wat dramatische gebeurtenissen meemaakt. Op een van zijn dagelijkse bezorgrondes struikelt hij over een steen. Hij graaft hem uit en neemt hem mee naar huis. Dit voorval is een eerste aanzet tot de bouw van zijn ‘Palais Idéal’. Hij verzamelt allerlei stenen en naast de lange werkdagen als postbezorger bouwt hij ’s avonds, jaar in en jaar uit aan zijn fantasievolle ‘paleis’. Nadat zijn geliefde dochter Alice op vijftienjarige leeftijd overlijdt, lijkt de fanatieke wijze waarop hij stug doorgaat met de bouw wel bijna de enige manier voor hem om overeind te blijven. Een mooie en ontroerende film en meer ga ik lekker niet verklappen. Gewoon gaan kijken en jezelf  ‘verliezen’ in het verhaal, genieten van de goed weergegeven sfeer van die tijd en de mooie beelden van de omgeving. Het advies om zakdoeken mee te nemen, was trouwens niet verkeerd. We waren blij dat we wat bij ons hadden!

Een paar sfeerplaatjes (van het internet geplukt).

Nog een paar wetenswaardigheden:
De film is niet alleen opgenomen in Hauterives zèlf maar ook voor een groot deel in Mirmande, een ander dorpje in de Drôme, dat qua decor een betere en authentiekere sfeer gaf.

Diverse figuranten in de film werden enkel en alleen gecast voor hun handen. Voor de film waren namelijk grove, eeltige werkhanden nodig en die schijnen acteurs niet altijd  te hebben.

Een filmavondje: ‘Tour de France’

film-tour-de-france

In Lamastre worden regelmatig films vertoond in de Salle Polyvalente, een gebouw met wat zalen waarin diverse activiteiten plaats kunnen vinden. De gymclub huurt er een zaal, de volksdansclub oefent er, de kinderopvang is er gehuisvest, noem maar op. Zo is er dus ook een filmzaal. Het was voorheen een zaaltje met een groot scherm en wat rijen eetkamerachtige stoelen waar je na een half uurtje zitten al begon te wiebelen. Ik heb zelfs gehoord dat mensen van thuis een makkelijke stoel mee namen om wat comfortabeler de film uit te kunnen zitten! Maar nu is de zaal verbouwd tot een heus bioscoopzaaltje met oplopende rijen en echte pluchen bioscoopstoelen.
nieuwe-filmzaal-lamastreDeze week zijn we naar de film “Tour de France” geweest met Gérard Depardieu en Sadek. Gérard Depardieu speelt de rol van Serge, een wat mopperende bouwvakker die op zoek is naar mooie havenstadjes om er te schilderen en Sadek als de rapper Far’Hook, die na wat moeilijkheden in “het rappercircuit” er even tussenuit moet en als chauffeur van Serge fungeert (Sadek schijnt trouwens in het echt een bekende Franse rapper te zijn). Samen rijden ze in een oude werkbus langs diverse locaties. Hebben ze in het begin van de film nog flink wat moeite met elkaar door het leeftijdsverschil en de verschillende werelden en culturen waarin ze leven; in het verloop van de film komt er steeds meer begrip en vriendschap tussen de twee. Mooie film met mooie sfeervolle locaties maar die met Franse ondertiteling vast nog mooier geweest zou zijn voor ons. Tsjonge, wat praten die mannen snel en binnensmonds, om van het rappen van Sadek nog maar te zwijgen! In Nederland gaat deze film trouwens volgende maand in de bioscoopzalen draaien.