Water genoeg

We hebben hier op onze berg een eigen bron waar prima water uitkomt. Het bronwater wordt onder de grond opgeslagen in twee grote met elkaar verbonden tanks. Bij elkaar hebben we dan zo’n zesduizend liter water dat via een pomp naar de hoger gelegen huizen wordt doorgesluisd. Onderweg wordt het nog een keer gefilterd en gaat er een UV lamp doorheen zodat we daarna schoon en lekker drinkwater hebben. Voor alle zekerheid laten we het om de zoveel tijd via de pharmacie controleren. Je haalt daarvoor een speciaal flesje op wat je gevuld en wel weer terugbrengt waarna de pharmacie het door een speciaal laboratorium laat testen. Een paar dagen later kun je de uitslag al ophalen. Prima geregeld zo. Gelukkig hebben we nog nooit trammelant gehad met ons water. Zowel wat betreft de kwaliteit als de kwantiteit ervan. Zelfs in de droogste periode blijft onze bron goed z’n best doen.

Als de twee tanks vol zitten loopt het water via een pijpje de beek in en dàt vinden we nu toch eigenlijk wel een beetje jammer. Dat water uit de overloop van de tanks kunnen we namelijk best gebruiken voor de moestuin.

Eerst dachten we een slang met een pomp aan het overlooppijpje te bevestigen en die uit te rollen naar de moestuin maar dat was teveel rompslomp. We hebben nu, net als zoveel andere moestuinierders, een grote tank gekocht en daar een slang aan bevestigd. Iedere keer als de bron overloopt, vullen we deze tank met dat overtollige water en hebben we dus altijd genoeg om de moestuin te vertroetelen.

De tank staat wat hoger en we hebben nu zelfs genoeg druk daar om de planten water te geven met de tuinslang. Met het warme weer op dit moment, zouden we trouwens bijna zelf onder die slang gaan staan!

Om nog even door te gaan op dat warme weer: het is vandaag 15 augustus, Maria Hemelvaart. Op deze dag vindt de jaarlijkse ‘Triathlon de Lamastre’ plaats. Vorig jaar is die niet doorgegaan in verband met Corona maar dit jaar mocht het weer. Dat zwemmen is natuurlijk wel lekker met dit warme weer maar de andere twee onderdelen van de triathlon, fietsen en hardlopen…………..

We hebben medelijden vandaag met die sportieve krachtpatsers!

Gewoon dooreten

Als je voor je moestuin zorgt, zorgt die moestuin uiteindelijk ook voor jou! Kijk maar even wat we daar vanmorgen hebben ‘geshopt’. Vast niet moeilijk te raden wat we deze dagen zullen eten!

Wat dacht je van gegrilde courgette of een lekker courgettesoepje.

Die komkommer belandt straks in een gezonde frisse salade, samen met deze eerste twee rijpe kerstomaatjes. Trouwens, komkommersoep schijnt ook lekker te zijn!

Voor een gebrek aan vitamientjes hoeven we komende tijd niet bang te zijn!

Bedaard klusje

Vandaag maar eens even een rustig klusje: de benen zijn nog wat zwaar. Gisteren hebben we voor het eerst sinds maanden weer eens even op de fiets gezeten. Ernest op z’n racefiets en ik op een fiets met een wat rechter stuur, geleend van een vriendin. M’n nek vertoont wat kuren als ik voorovergebogen op m’n racefiets zit. Na een uurtje op die racefiets schiet m’n nek in de kramp en fiets ik de rest van de tocht met alleen maar uitzicht naar rechts! Dat hogere stuur is me goed bevallen. Geen kramp gekregen, ik heb normaal naar rechts en ook naar links kunnen kijken en ben vanmorgen niet opgestaan met een pijnlijke nek. Tja, alleen wat zware benen dus. Misschien toch iets te fanatiek geweest, zo’n eerste keer weer. 

Dit plukklusje ga ik dus lekker op m’n gemak doen, zittend naast de struik.

De kruisbessen zijn nog nooit zo mooi rood geweest. Misschien ben ik vorige jaren wel een beetje te ongeduldig geweest en ben ik wat te vroeg al gaan plukken. Ha ha, ik dacht waarschijnlijk dat het hier om een kruisbessenstruik ging met groene kruisbessen. Nu nog even de steeltjes en de kroontjes verwijderen (kan ook lekker zittend) en dan gaan ze voorlopig de diepvries in. Als het weer wat minder mooi en zonnig is, een leuk klusje om er jam van te gaan maken.

Niet ontevreden

Wat ligt de moestuin toch op een mooi plekje. Daar hebben onze vorige moestuinierders goed oog voor gehad!

Onze komkommers in de kas doen het prima en de meeste zijn nog lekker ook! De komkommerplanten die buiten staan bloeien al, dus daar komt binnenkort ook wel iets moois aan.

Wat dacht je van de pepertjes. Het lijken wel paprika’s op de foto maar het gaat hier echt om pepertjes.

We wachten nu met smart op de tomaten. Er hangen al groene ‘knikkers’ aan maar voordat ze oranje kleuren, moeten we nog even geduld hebben.

Hier groeit een flespompoen. Vanaf het begin zit de vorm er al in.

Die gele courgettes gaan nog harder dan de groene! 

Naast groente vinden we het ook leuk om bloemen in de moestuin te hebben. We hebben dus een paar ‘bloemige’ vakken gecreëerd. Hieronder zie je er eentje. De dahlia’s doen het goed en ook het wilde bloemenzaad is opgekomen. Wel wat lastig om te zien wat nu onkruid is en wat bloem. In eerste instantie laten we gewoon maar alles groeien wat boven de grond uitsteekt. Begint een plantje bloemen te krijgen, dan zie ik beter wat onkruid is en dan kan ik het alsnog wegtrekken. Onkruid dat een leuk bloemetje laat zien, mag trouwens ook lekker blijven staan. 

De Cosmea plantjes, overgeheveld vanaf een andere plek, hebben niets gemerkt van hun verhuizing en doen net alsof ze hier altijd hebben gestaan. Ik zie al wat knoppen verschijnen. Nog even wat zon erop en dan bloeien ze. 

Afgelopen week is wat aan de frisse kant geweest maar vanaf vandaag gaan de temperaturen weer omhoog en wordt er mooi zonnig weer voor deze week voorspeld. Vinden wij heerlijk maar de planten in de moestuin ook! 

Zomers marktbezoekje

We zijn gisterochtend weer eens naar de ‘groene’ zaterdagmarkt in Valence geweest. Eigenlijk waren we alleen op zoek naar wat kruidenplantjes voor de moestuin maar zoals gewoonlijk, bleef het daar niet bij. Bij de olijvenkraam ging het al mis. De olijvenvrouw had al snel ingeschat dat we alle soorten lekker vonden en maar moeilijk konden kiezen. Ze liet ons van alles proeven en ja, dan laat je een zakje van dit en een zakje van dat vullen en loop je even later verder met eigenlijk veel meer olijven in je tas dan je van plan was! Vier meloenen voor maar vijf euro; konden we natuurlijk niet laten liggen. Lekkere rode kersen, ook niet te versmaden. Nadat we alles in de auto hadden gelegd, hebben we onszelf getrakteerd op een ‘plat du jour’. Gezellig buiten op een zomers terrasje.

Wel frappant trouwens: op ons terras liep het bedienend personeel zonder mondkapjes rond terwijl op het naastgelegen terras de mensen werden bediend door personeel mèt mondkapjes. Ook op de markt zag je veel verschillen. Onze olijvenvrouw droeg geen mondmasker, de meloenenman weer wel. Het overgrote deel van de marktbezoekers liep ook ‘gemaskerd’ over de markt. We hebben trouwens zelf ook maar ons mondkapje opgehouden. Ha ha, we voelden ons gewoon wat bloot zonder dat ding!

Kratje vol lekkers.

Oh ja, voor die kruidenplantjes gingen we dus eigenlijk naar de markt! Verschillende soorten basilicum, bieslook en salie. Een zoete aardappelplant paste ook nog wel in de mand.

Gistermiddag hebben we gelijk alle plantjes netjes in de moestuin gezet. We hebben wel even in het grote moestuinboek na moeten kijken wat die zoete aardappel nu wel en niet leuk vindt. Eens kijken hoe die het gaat doen bij ons. Vandaag water geven kunnen we misschien wel overslaan; op het moment dat ik dit berichtje schrijf, regent het!

Hard gegroeid

De dagen waarop we weg zijn geweest van onze berg, vielen precies in een erg warme periode waarin er amper een druppeltje regen is gevallen. Zoals ik al eerder schreef, stonden de planten in de borders er nog goed bij, dankzij onze ijverige vriend die om de dag met de waterslang in de weer is geweest. Maar hoe zou het in onze nog maar net opgestarte moestuin en kas zijn?

Nu, volgens ons is onze tuinman daar nog harder tekeer gegaan! We stonden met verbazing te kijken hoe alles in zo’n korte tijd gegroeid is! Nu moeten we eerlijk bekennen dat we nog maar weinig ervaring hebben in het moestuinieren; iedere dag leren we nog wat bij. Maar ondanks dat, groeien er echt al wat mooie dingen daar in onze potager!

Hier zie je al de groene courgettes tevoorschijn komen.

Al zou de courgette helemaal niets worden, dan hebben we in ieder geval al wèl kunnen genieten van die mooie gele bloem.

Leuk! De gele courgette doet het ook.

De planten in de kas groeien als kool. Nu ja, kool; er is natuurlijk geen kool te bekennen daar in die broeikas. Wel hebben we er komkommerplantjes, tomaten, paprika’s en pepertjes in staan.

Als je goed kijkt zie je mini komkommertjes aan deze plant hangen, onderaan de bloem. Mini komkommer is zelfs nog een te groot woord voor die kleine groene dingen! Maar…….het begin is er.

Voor deze mooie, rode en lekkere aardbeien hebben we helemaal niets hoeven doen. Het zijn nog ‘leftovers’ van onze buurvrienden, die ooit deze moestuin hebben aangelegd.

Onze ‘mestkever’

Kijk eens wat een mooi weer we vandaag hebben! Blauwe lucht, een klein zonnetje en deze noeste arbeider gewoon met blote armen! Dat is wel iets anders dan het winterse weer dat eraan zit te komen in Nederland!Vanmorgen zijn we met een lege aanhanger richting onze paardenvrienden gereden om met een volle bak oude mest weer terug te keren op onze berg. Het schijnt dan wel niet te zorgen voor voldoende voeding in de moestuin, heb ik gelezen maar het dient meer als een soort bodemverbeteraar. Het trekt bodemdieren aan en voorkomt uitdroging van de grond en dat kunnen we hier natuurlijk wel gebruiken.

Hier is onze ijverige ‘mestkever’ bezig de mest op de moestuin te storten. Het lijkt misschien wel een kwalijk geurend karweitje maar de mest is al wat ouder en stinkt niet. Het lijkt qua structuur eigenlijk meer op compost dan op mest. Eerst maar eens even deze bergjes laten liggen; dan kan de grond eraan wennen. Of wij!

De moestuin was tot voor kort altijd de hobby van onze buurvrienden die onlangs zijn verhuisd. Nu moeten wij maar eens gaan bedenken hoe we deze tuin aan gaan pakken.

Pompoenen

Overal zie je weer van die mooie oranje pompoenen in de moestuinen.

De forse pompoen op bovenstaande foto stelt natuurlijk helemaal niets voor als je die zou willen vergelijken met die van een Belgische pompoenteler die ooit een pompoen gekweekt schijnt te hebben van wel bijna 1200 kilo! Wat je nu toch in vredesnaam met zo’n kolos moet doen, is me een raadsel en of die lekker zal smaken, waag ik te betwijfelen maar daar zal het ook wel niet om te doen zijn geweest.De eigenaresse van deze pompoenen zal zich daar trouwens vast niet druk om maken. Ze is al een dametje op leeftijd maar nog zo kwiek en fit als wat. Regelmatig zie je haar in de moestuin werken. Nu ja, je ziet alleen maar haar rug of beter gezegd, haar rug gehuld in een bloemetjes schortjas; haar hoofd zit meest van tijd ergens laag op de grond tussen de planten verstopt. We maken wel eens een praatje met haar en Ernest heeft haar zelfs ook bijna een keer in z’n armen gehad! Een tijdje terug heeft ze van haar zoon een elektrische fiets gekregen. Tijdens een van haar eerste tochtjes kon ze de fiets toch nog niet helemaal goed bemannen en voordat de fiets helemaal stil stond lag ze er bijna naast. Precies op tijd kon Ernest gelukkig het stuur grijpen en haar opvangen. Een gevallen vrouw moeten we hier natuurlijk niet hebben!

Mest

Je ruikt het al her en der: de boeren in de buurt zijn weer bezig om mest uit te rijden over hun weilanden. Goed voorbeeld doet goed volgen, dus vandaag zijn de mannen op pad gegaan om de jaarlijkse vracht mest weer op te halen bij onze paardenvrienden. Een groot gedeelte gaat straks op de moestuin van onze buurvrienden en de rest gaat op de borders. Nu nog wat groeizaam weer erbij en dan ‘brult’ alles over een tijdje de grond weer uit!

Zomerkoninkjes

 

aardbeienHeerlijk, ze zijn er weer! We zijn gisteren naar de markt geweest. Alle fruitboeren op de markt proberen zo mooi mogelijk hun aardbeien te showen en aan de man te brengen. De ene aardbei is nog roder en groter dan de andere. Vraag je aan de marktboer of ze lekker zoet zijn (domme vraag, zie je hem denken!) dan krijg je bij elke kraam natuurlijk hetzelfde verhaal: “maar mevrouw, dit zijn de allerbeste aardbeien, vers geplukt vandaag en van Franse bodem”. Om hun verhaal nog meer kracht bij te zetten, krijg je bij de meeste stalletjes een aardbei in de hand gedrukt om te proeven: heerlijk! Onze buurvrienden hebben aardbeien in hun moestuin maar die zijn nog niet “hapklaar”. Het is wel een heel mooi gezicht zo; in plaats van stro of plastic onder de planten heeft Herman er oude dakpannen onder gelegd.aardbeien in de moestuin