À pris bas

Dit dier stond vorige week bij de ingang van de Super U ons vriendelijk aan te grijnzen. Het kondigde de week aan van het varken. Allerlei varkensproducten waren in de aanbieding. En je weet het hè, dat kan hier om heel veel dingen gaan: tout est bon dans le cochon! Van karbonaadjes tot hamlappen, van varkenswangetjes tot varkenspootjes, van varkenslever tot worst of spek. Waarschijnlijk vergeet ik nu nog veel meer etenswaardigheden te vermelden. We zijn met een grote boog om het varken heen gelopen, want om heel eerlijk te zijn; echt grote liefhebbers zijn we niet van varkensvlees.

Eten en luisteren

Afgelopen maandagavond zijn we naar Arlebosc geweest, een dorpje net achter Lamastre. Vrienden van ons hadden op een affiche gezien dat er die avond een eet- en muziekavond werd georganiseerd en vroegen of we zin hadden om mee te gaan. 

Het plaatselijke bakkersechtpaar (met Marokkaanse roots) zorgde voor een ‘Couscous Royal’ en voor de muziek waren twee plaatselijk bekende zangers uitgenodigd. Altijd leuk en niet te vergeten ook héél lekker om zo’n evenement te bezoeken. Op een klein en wat intiem pleintje tussen de kerk en de bakkerij vond het hele gebeuren plaats. 

Toen we aankwamen stonden de vrolijk gekleurde tajines al klaar om gevuld en uitgeserveerd te worden.

Wat betreft de muziek hadden we een voorkeur voor onderstaande zanger, Jean-Paul Lyaudet. Hier was hij al een beetje z’n stem aan het ‘smeren’. De andere zanger stond bekend als Markcover en zoals de naam al aangaf, een zanger die diverse populaire liedjes coverde. Weliswaar met een prima stem maar wat ons betrof, haalde hij het niet bij Jean-Paul.

Geen gewone couscous maar inderdaad een couscous royal!

Na de maaltijd een kopje muntthee. Deze thee werd door de gastvrouw op traditionele wijze ingeschonken, waarbij de theepot hoog wordt gehouden om een soort schuimlaagje te krijgen maar dat vooral een symbool is voor gastvrijheid.

Toen we aankwamen lag er al een brood klaar in de vorm van een grote krokodil, netjes in cellofaan verpakt. Iedereen werd gevraagd om het gewicht te schatten van dat ‘broodbeest’. Diegene die het dichtst bij het aantal grammen kwam, kreeg het brood als cadeau mee naar huis. Ik zat er maar zo’n 15 gram naast maar helaas was er iemand die nog net iets dichter bij het ware gewicht zat.

Toen het donker werd, gingen de lampjes aan en werd het nog sfeervoller. Hier is Jean-Paul (JP voor intimi) aan het zingen.

Het werd een latertje die avond maar wel een hele mooie. Aardige en enthousiaste mensen, heerlijk gegeten en dik genoten van de sfeervolle muziek! 

Rood, geel en groen

We eten ons deze dagen bijna ongans aan de tomaten en de courgettes, zowel de groene als de gele. De moestuin doet het, ondanks de droogte maar misschien wel juist door de hoge temperaturen, erg goed.

Tja, en dan maar proberen om iedere keer een lekker maaltje ervan op je bord te toveren. Daar gaan we dan: groene courgettesoep, gele courgettesoep, zoetzure courgettes, gegrilde courgette op de bbq, gewokte courgettes, gegratineerde courgettes, tomatensoep, tomaten gazpacho, tomatensaus, tomatenchutney, tomatentaart, tomatensalade, gevulde tomaatjes…….…De kookboeken maken overuren!

Vandaag eten we dit mooie gekleurde gerecht. Het ziet eruit als de bekende Tian Provençal met al die fraai gedrapeerde groenteplakjes maar ik heb er m’n eigen draai aangegeven. Geen aubergines of uien erbij gedaan maar het alleen bij courgettes en tomaten gelaten. Als probeersel heb ik er ook nog wat feta overheen gestrooid. Het is nu eigenlijk meer een Tian Annelies geworden. Het ziet er mooi uit, er zitten alleen maar lekkere dingen in dus het zal vast wel heerlijk smaken!

Onder de druiven

Als de kinderen bij ons zijn, is het een echte traditie om pizza’s te gaan eten ‘onder de druiven’.

Het restaurantje annex pizzeria bij Retourtour kent bijna ieder jaar wel nieuwe pachters. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat het restaurant alleen open is in de zomermaanden.

In deze periode is het dan ook gezellig druk, zowel met bezoekers die er wat komen eten als ook met mensen die op de ernaast gelegen camping verblijven en een pizza of een andere maaltijd komen afhalen. In de wintermaanden is de camping dicht en blijft ook het restaurant gesloten. De mensen die het restaurant hebben gepacht gaan dan op zoek naar een andere klus en dan is het altijd weer even afwachten of ze het volgende jaar weer terugkomen of dat er weer nieuwe uitbaters zich hebben gemeld.

Het stel dat deze zomer het restaurant pacht, mag trouwens wat ons betreft volgend jaar wel weer terugkomen: we hebben heerlijke pizza’s gegeten!

Gerookte zalm

Iedere keer als we richting het dorp gaan, komen we langs een zalmrokerij en dan gebeurt het zomaar dat je opeens binnen in de winkel staat.

We konden de verleiding niet weerstaan en hebben een lekker stuk gerookte zalm gekocht. Ierse natuurlijk, hè! Heerlijk straks bij een wit wijntje!

En nog veel meer lekkers zien we daar op die tafel te koop staan maar we hebben ons in kunnen houden!

Gelukt!

De eerste twintig minuten zag ik nog niet zoveel gebeuren maar daarna ging mijn beslag echt z’n best doen. Gelukkig hadden we dus inderdaad een pak mèt gist. En lekker dat ze dit jaar weer zijn! Het bakken heb ik binnen gedaan met de radio hard aan en meezingend op de muziek van de Top 2000. Het eten van zo’n oliebol hebben we lekker buiten in het zonnetje gedaan. Jawel, met die voorspelde temperatuur van 16 graden!

Oliebollenstress

Ieder jaar is het op 31 december ‘oliebollenbakdag’ hier op de berg. Als ik zo eens naar de weersvoorspelling kijk wordt het buiten bakken: 16 graden en volop zon! Het is eigenlijk net zo’n gek idee als erwtensoep eten of Kerst vieren met boom en al, ergens in een of ander tropisch land.  

Vanuit Nederland hebben we twee pakken oliebollenmix meegenomen. Lees ik toch net dat in sommige pakken van Koopmans de gist ontbreekt!

Ik ben gelijk de voorraadkast ingedoken en ben op zoek gegaan naar de productiecode.

Grrr, dezelfde code dus.

Maar geen paniek: gelukkig staat er een ander tijdstip achter de productiecode.

Waarschijnlijk zal ik morgen toch met wat meer spanning kijken of m’n beslagje mooi gaat rijzen!  

Verrassing

Vanmiddag zijn we na een weekje Nederland, weer ‘geland’ op onze berg. Hadden we al bijna een blik soep uit de voorraadkast getrokken, stonden net onze vrienden op de stoep met een mandvol Egyptisch lekkers. Een soort van ‘thuisbezorgd.nl’. Genieten hoor!