Van Rossaveal naar Inishmore

Het zit er bijna op, onze vakantie in Ierland, alleen een tochtje naar de Aran eilanden staat nog op ons lijstje. Om half elf varen we met een redelijk gevulde ferry vanaf het haventje bij Rossaveal naar het grootste eiland, Inishmore of op z’n Iers Inis Mór.

Na zo’n 45 minuten varen kom je aan in de haven van Kilronan. Het eiland ontdekken kun je al wandelend doen, of op de fiets, via een bus tour of al sjokkend met paard en wagen. Wij gaan voor de fiets. Die huurfietsen zijn niet helemaal zoals we gewend zijn. Alles piept en kraakt en de ketting loopt er twee keer af. Maar ach, het is mooi weer en we hebben geen haast.

Het eiland is maar zo’n 12 tot 13 km lang en 3 km breed en er wonen pak ‘m beet 800 mensen. Heeft men het altijd over het groene Ierland, dit eiland vinden we eigenlijk meer een grijs stuk Ierland. Veel donkere stenen en rotsen en ook hier weer heel veel gestapelde muurtjes van zwartgrijze stenen.

We maken even een pitstop bij de zeehondenbaai. Hier duiken regelmatig zeehonden op om uit te rusten op het stenenstrand. Lekker in de zon zittend op een van de grote stenen zien we ze wel maar helaas niet van heel dichtbij.

Verder fietsend komen we bij Dún Aonghasa, een prehistorisch fort van zeker drieduizend jaar oud. Het bestaat uit drie stevige verdedigingsmuren van donkergrijze steen.

Aan de buitenkant van het fort staan allemaal puntige stenen rechtop in de grond die bedoeld waren om in het verre verleden indringers te weren. Zo’n rij van puntige stenen wordt wel ‘chevaux de frise’ genoemd. Ik zat al aan Friese paarden te denken en vroeg me af wat die in vredesnaam hier op dit eiland moesten zoeken maar het gaat hier dus niet om Friese paarden maar om een verdedigingswijze. Trouwens, een Fries paard is een Frison in het Frans.

Het fort eindigt bij een steile klif. Als je over het randje buigt, zie je hoe diep beneden je de woeste golven stuk slaan tegen de rotsen. Even niet uitkijken en je kiepert zo de Atlantische Oceaan in. Er is geen afrastering te bekennen.

Mooie stenen her en der, met afdrukken van fossielen.

Aan het einde van de dag hebben we weer netjes de fietsen ingeleverd en zijn we daarna nog even als echte toeristen de winkeltjes binnen gelopen. Toen we vanmorgen van de boot afkwamen, kregen we al een foldertje van de Aran Sweater Market in de handen gedrukt.

Als je dan toch op de Aran eilanden bent, moet je natuurlijk ook de bekende Aran truien en vesten bewonderen die hier volop worden aangeboden. Van oudsher werden deze stoere visserstruien op de Aran eilanden gebreid. De vissers die de zee op gingen konden wel een warme trui gebruiken. Het verhaal gaat dat vroeger iedere vissersfamilie een trui had met een eigen uniek ingebreid kabelpatroon. Werd er een keer het lichaam van een overboord geslagen visser gevonden, dan konden ze aan de trui zien waar hij thuis hoorde. Tegenwoordig zijn het hele moderne modellen, zowel voor dames als voor heren maar hebben ze nog wel steeds een wat stoer uiterlijk.

Het enige wat ons tijdens onze fietstocht over het eiland trouwens opvalt is dat we helemaal geen schapen zien. Wat koeien, ezels en een geit en dat is alles en die zullen toch niet de wol leveren voor al die gebreide truien! Nu ja, het zal wel iets uit het verleden zijn en de gebreide spullen worden waarschijnlijk nu gewoon vanuit de fabriek aangeleverd.

Na een mooi zonnig eilanddagje varen we weer terug naar Rossaveal. Die boten lijken zo vanaf de kade wel meer op luxe jachten dan op veerboten, vinden we.

De vakantie zit erop. We gaan de auto inpakken, drinken ‘s avonds nog een afscheidsglaasje Ierse whiskey en dan gaan we morgen op tijd op pad richting Cork om de veerboot te halen die ons terugbrengt naar Roscoff in Bretagne. Wat een schitterende vakantie hebben we daar in dat mooie Ierland gehad!

10 gedachten over “Van Rossaveal naar Inishmore

    • In eerste instantie hadden we niet verwacht dat Ierland zoveel van die ruige stukken kende. Je hoort altijd dat het zo’n groen en lieflijk landschap heeft. Ook wel maar (gelukkig) ook veel van die ruige en wat desolate stukken!

  1. Nou, jullie hebben zeker een prachtige vakantie gehad, wat een land. Na het zien van deze laatste serie foto’s gaan we nog meer uitzien naar oktober. Dan zijn wij aan de beurt.

    • Ben heel benieuwd hoe jullie het straks zullen ervaren. Vast weer anders maar ook vast hartstikke mooi. Jullie beginnen in ieder geval al aan de andere kant van Ierland. Ben ook benieuwd of jullie de fietsen zullen missen!

  2. Een hele mooie vakantie met ook nog topweer! Prachtig land!! Lekker genoten!! Leuk om de verhalen weer gelezen te hebben.

    • Al lezende komen vast je eigen herinneringen aan Ierland weer bovendrijven, hè.
      Wat betreft weer terug naar Frankrijk: we voelen ons erg bevoorrecht, iedere dag opnieuw.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.