Aan de andere kant van de zee

Afgelopen week zijn we druk bezig geweest in en om het huis. Alles moest weer in de zogenaamde ‘vakantie modus’ gezet worden. We zijn namelijk weer eventjes op pad.

Dit keer is de Ierse Westkust aan de beurt. Vanuit Roscoff in Bretagne hebben we de nachtboot naar Cork geboekt. Bretagne is bij ons vandaan zo om en nabij een duizend kilometer rijden. Net zover als een ritje naar Utrecht. Wat een groot land is dat Frankrijk toch!

Gisterochtend zijn we al vroeg vertrokken om ‘s avonds op tijd bij de veerboot aan te komen. Het zal je toch niet gebeuren dat je bij de haven aankomt en je dan net de boot om het hoekje ziet verdwijnen! We gaan met eigen auto en hebben ook de fietsen bij ons.

De rit naar Roscoff was lekker rustig maar die rust was bij de haven al snel verdwenen. Volle bak op de veerboot. Ierland is bij de Fransen behoorlijk populair, vermoeden we. Na een rustige nacht met weinig deining kwamen we na dertien uur varen in Cork aan.

Hieronder vaart de boot langs Cobh, een plaats dat tegen een helling is gebouwd met te midden van de kleurige huisjes de St. Colman’s Cathedral. Even verderop legt de boot in de haven aan. Toen we zo langs Cobh kwamen, vertelde een Ier die naast ons op het dek stond dat deze plaats verbonden is met de Titanic. Het was de laatste aanlegplaats waar de passagiers aan boord konden komen voor de overtocht naar Amerika.

Op de voorruit van de auto hebben we een rode pijl geplakt, net zoals de vorige keer toen we naar Schotland zijn geweest. Links rijden dus, betekent dat. Altijd even wennen maar nadat we wat rotondes keurig linksom hadden genomen zonder veel boze blikken van de andere weggebruikers te hebben gekregen, waren we al snel Cork uit en zijn we via een rustige route naar onze eerste bestemming gereden.

De eerste week verblijven we in een huisje in het zuidwesten van Ierland, in de omgeving van Killorglin met uitzicht op het Caragh Lake.

Mooi landelijk gelegen, aan het einde van een smal weggetje en te midden van heel veel schapen, die regelmatig onder de afrastering doorkruipen en bij ons even komen gluren.

Een andere manier van muurtjes stapelen dan in de Ardèche. Hier worden veel meer platte stenen gebruikt, wat volgens mij makkelijker is.

Veel gele struiken waarvan we eerst dachten dat het brem was maar bij nader inzien gaspeldoornstruiken bleken te zijn. Mooie gele bloemetjes, wat donkerder dan de bloemen van de brem.

Genietend op een bankje in de zon, met uitzicht op ‘ons’ meer hebben we al tegen elkaar gezegd dat we wat betreft deze eerste week geen verkeerde plek hebben uitgezocht!

4 gedachten over “Aan de andere kant van de zee

  1. Dat hebben jullie zeker niet, wat een prachtplek.Fijn dat de overtoch goed gegaan is. Wat een goed idee, die pijl op de voorruit, daar mag je ons wel een fotootje van sturen, kunnen wij van leren.

  2. Ik zie blauwe luchten, mooi landschap en een leuk huisje! Goed begin van de vakantie!! Veel plezier! We lezen mee hoe t verder gaat 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.