Weer thuis

Afgelopen donderdag zijn we weer vertrokken naar onze berg. Het was de bedoeling dat we maar een maandje weg zouden blijven maar door omstandigheden zijn dit er wel twee geworden. Altijd spannend hoe we dan de boel op onze berg weer aan zullen treffen.

Om niet in een donker huis aan te komen, hebben we de reis in tweeën geknipt. In de loop van de middag zijn we gestopt in Dijon waar we midden in het centrum een sfeervol hotelletje hadden geboekt. Na het inchecken, zijn we nog even de stad in geweest.

Voor een paar uurtjes is Dijon natuurlijk veel te kort. We hebben even om de Église Notre-Dame gelopen en kunnen snuiven aan de gebouwen met de mooie gekleurde dakpannetjes en het fraaie siermetselwerk, de vakwerkhuizen en de markthal.

Dit kunstwerk staat in een tuin met een stevig hek er omheen. De gekleurde vierkantjes van het kunstwerk zijn hetzelfde als de dakpannen op het gebouw. Heel indrukwekkend maar we hebben geen flauw idee meer waar het was en hoe het heette. Zie je wel, we moeten nog eens op ons gemak terug naar Dijon!

Dit zijn ‘Les Halles’, een overdekte markthal in het centrum van de stad. Ook al is er nu geen markt, het is een plezier om naar dat fraaie gebouw te kijken. Er omheen liggen veel restaurantjes, waaronder ook een Italiaans eethuisje waar we heerlijk hebben gegeten. Twee vliegen in één klap dus. Genieten van het Italiaanse gerecht op ons bord en het uitzicht op ‘Les Halles’!

Al slenterend door de straten, vergeet je vaak naar boven te kijken. Doe je dat wel dan zie je het mooi uitgevoerde erkertje dat vastgeplakt zit aan dit monumentale pand.

Vakwerkhuizen associeerde ik eigenlijk altijd met de stad Colmar of Bretagne en Normandië maar ook hier kom je ze volop tegen. Die indrukwekkende deur met dat gebeeldhouwde hoofdje vonden we ook wel mooi.

Vanuit de straat waar ons hotelletje stond, zag je een van de torens van de Église Saint-Michel.

Een volgende keer boeken we er een paar nachten bij, hebben we al besloten. Maar nu lonkte onze berg, dus vrijdagochtend hebben we onze reis weer hervat.

Bij Lyon, waar je voor de tunnels ongeacht dag en tijdstip eigenlijk altijd wel wat files hebt of langzaam aan moet doen, konden we nu lekker doortuffen. Een uurtje later gingen we de snelweg af en staken we bij Tain l’Hermitage de Rhône over om weer ‘thuis’ te komen in de Ardèche. Even voorbij Tournon rij je dan via de indrukwekkende Pont du Duzon de bergen in. Helaas is al sinds begin september de brug afgesloten.

Deze Pont du Duzon ligt, hoe kan het ook anders gezien de naam, over het riviertje de Duzon, een zijrivier van de Doux. Hij heeft wel acht bogen en steekt zo’n vijftig meter boven het water uit. De brug is in 1871 gebouwd en gaat dus al een flinke tijd mee. Helaas is hij wat smal. In vroeger tijden zal dat vast geen probleem zijn geweest maar nu is het regelmatig erg spannend om elkaar daar te passeren, zeker als het om ’dikke’ auto’s gaat. De brug vormt een belangrijke verbinding tussen Tournon en les Monts d’Ardèche. Dagelijks passeren meer dan vierduizend auto’s deze brug en wel tweehonderd vrachtwagens. Nu is het eventjes rustig daar bovenop de brug. Hij blijft namelijk acht maanden gesloten voor alles en iedereen. In die tijd wordt al het metselwerk hersteld en het wegdek verbreed.

Op het waarschuwingsbord staat vermeld dat het wel vijf minuten kan duren voordat het stoplicht aangeeft dat je weer door mag rijden. We hebben niet op de tijd gelet maar volgens ons ging het redelijk snel. Hoe lang je hier in de rij moet wachten als het spitsuur is, wil ik niet weten!

Auto’s worden nu via een smal weggetje er onderdoor geleid en vrachtwagens moeten omrijden via o.a. Saint Peray.

Hoe dichter we bij onze berg komen, hoe kouder het wordt. Met een temperatuur van tegen het vriespunt dalen we ons pad af. De temperatuur in huis is trouwens niet veel hoger. De luiken gaan open en de vele vliegen die dachten dat ze rustig bij ons konden overwinteren worden weer buiten gestuurd. Dan, als een goed op elkaar ingewerkt team, pakt de een de auto uit en de ander sjouwt een kruiwagen met hout naar binnen om de kachel aan te steken. Buiten, rondom het huis, ziet het er eigenlijk best goed uit. De planten in de tuin en ook in de potten hebben onze afwezigheid van twee maanden prima overleefd. Ik zie zelfs nog wat bloemen in de geraniums zitten.

Er wordt voor de komende dagen sneeuw voorspeld dus we zijn direct maar aan de slag gegaan om de zomerbanden om te wisselen voor de winterbanden.

De klus is geklaard en de zomerbanden gaan de cave in. Regelmatig zeggen we tegen elkaar dat het maar goed is dat ik geen teer poppetje ben of een type dat een paarlen ketting draagt, op naaldhakken balanceert en keurig gelakte nageltjes aan haar vingers heeft. Dat werkt niet op onze berg!

We sjouwen gelijk even door en zetten de potplanten binnen in de hal, die we nu voor de wintermaanden maar weer hebben omgetoverd tot ’orangerie’. De meegebrachte beukhaagplanten, die de gaten in onze haag moeten vullen, staan ook alweer met hun voeten in de grond. De irissen die we cadeau hebben gekregen, heb ik al bij hun broertjes en zusjes geplant.

Vandaag hebben we genoeg boodschappen gedaan voor de hele week. Dus mocht het inderdaad gaan sneeuwen en we niet zo een, twee, drie van onze berg af kunnen komen dan hoeven we in ieder geval niet bang te zijn voor knorrende magen!

We zijn weer helemaal thuis op Théron, net alsof we niet weggeweest zijn!

10 gedachten over “Weer thuis

  1. Mooie terugreis en Dijon is een aanrader! Gaan we onthouden😁. En ik zal op tijd m’n mail checken op dit nieuwe mailadres. Ik miste je blogs al 😱😍

  2. Welkom thuis op de berg. Vanaf dit jaar zijn onder andere in de Ardèche winterbanden verplicht vanaf 1 november. Dit jaar heerst er nog een gedogen beleid. Maar vanaf volgende jaar zijn er hoge boetes.

    • Hebben we inderdaad ook vernomen maar ik begreep eigenlijk dat per 1 nov het hier in de Ardèche verplicht was om òf de verplichte winterbanden te hebben òf de aanwezigheid van sneeuwkettingen in je auto. Nu ja, de winterbanden liggen er bij onze auto weer om. Veilig gevoel!

  3. Wat goed om te horen dat jullie weer veilig en tevreden zijn aangekomen op jullie O zo geliefde berg! Héérlijk om jullie weer in dit fantastische landschap te zien, flink de kachel op porren en genieten van de witte wereld die hogelijk zal verschijnen! Heb het goed samen!

  4. Fijn dat jullie weer gezond en wel op de berg zijn aangekomen. Mooi is Dyon, had ik geen idee van. Jullie zijn al weer flink bezig geweest om alles winterproof te maken, flink hoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.