Afgelopen weekend hebben we in Drenthe gezeten, in de buurt van Dwingeloo. De ene dag zijn we met de fiets op pad geweest en de andere dag hebben we te voet het Nationale Park Dwingelderveld doorkruist. Het park is vooral bekend vanwege de grote, stille heidevelden. Dat oude lied van die eenzame herder die zo blij en tevreden is met z’n grote stille heide schiet nu natuurlijk gelijk door je hoofd!

We troffen het beide dagen met het weer; geen regen, niet teveel wind en soms zelfs een waterig zonnetje dat even om het hoekje kwam kijken. Die heidevlaktes hadden we natuurlijk eigenlijk moeten bekijken toen de heide volop in bloei stond. Ik heb begrepen dat die dit jaar uitbundig paars kleurde, mede door de natte zomermaanden. Ach, om hier zo rond te struinen in de herfst met z’n geelbruine herfstkleuren had ook wel wat. Een groot voordeel van dit seizoen: we hadden nu niet te maken met hordes toeristen maar konden eigenlijk heel rustig en ongestoord genieten van alle weidsheid om ons heen en al het moois dat we tegenkwamen.