Een tijdje geleden zat ik op m’n dooie gemak de kleine lavendelstekjes in potjes te stoppen. Nadat ik de boel wat had omgespit ben ik hier nu, zittend op m’n knieën, heel ijverig bezig om ze allemaal in de grond te zetten.

Het zijn uiteindelijk drieënveertig stuks die de verhuizing van het grind naar de potjes hebben overleefd. Met een beetje geluk hebben we hier over een tijd een mooi lavendelhaagje staan.

Tjonge, alsof we nog niet genoeg lavendel hier op de berg hebben. Een aardige klus, als het snoeitijd wordt! Misschien dat ik tegen die tijd toch maar eens een kleine accu snoeischaar ga aanschaffen.