Een ietwat onrustige zondag

Gisterochtend vroeg schrokken we wakker door gerommel, gedender en gesnuif en zagen we opeens onze buurdieren voor het huis staan. Het paard en de ezel die in het weiland naast ons terrein meest van tijd vredig wat lopen te grazen, waren op een of andere manier door de omheining gekomen en via het onderste pad naar boven gekuierd om daar nieuwsgierig in onze slaapkamer probeerden te gluren. Gelijk maar Pascal, de eigenaar van de dieren gebeld en geprobeerd om in de tussentijd de dieren met een flinke zak wortels hier op ons terrein te houden en een touw om de hals te strikken. Nu, vergeet het maar, hun net verworven vrijheid gaven ze niet zo snel op. Ze kuierden gezellig achter elkaar aan naar boven, waar ze halverwege het pad het korenveld van Michel, onze boerbuurman indoken. Gelukkig was Pascal redelijk snel op de plek des onheils. En dan zie je gelijk wie de baas is. Wij konden hen roepen, lokken, vleien, flemen, noem maar op maar zodra ze de stem van de baas hoorden, kwamen ze rustig op hem afgelopen en kon hij het paard een halster omdoen en mee terugnemen naar de wei. De ezel hobbelt dan gewoon op een sukkeldrafje er achteraan. Ze staan nu weer in hun eigen weiland, de omheining is weer gerepareerd dus einde verhaal wat betreft hun zondagse uitje.

Gisteravond wilden we eigenlijk de tuin gaan sproeien toen we wel een erg donkere lucht onze kant op zagen komen. Even wachten dus maar en hopen dat er een mals regenbuitje uit zou komen. Nu, die bui kwam inderdaad maar van een lekker mals buitje was geen sprake. Een flinke hoosbui, compleet met onweer en hagel. Je hoorde de hagelstenen roffelen op het dak. Ik ben gauw even naar buiten gerend om wat hagelstenen te verzamelen. Hier zie je de grootste knoeperd: vier centimeter!

Vanmorgen zijn we even wezen kijken of er nog wat schade was te ontdekken. Geen putjes in het dak van de auto, geen schade aan onze groentekas en geen echte schade aan de planten op wat gaten in de bladeren na.

Alleen de cosmea bij de groentekas was ‘gekapseisd‘ maar die hebben we in de tussentijd weer omhoog gezet en stevig vastgemaakt.

Tjonge, je maakt toch wat mee hier op de berg!

3 gedachten over “Een ietwat onrustige zondag

    • Echt een plaatselijke hoosbui dus.
      Hoorde van vrienden die maar zo’n 12 kilometer verderop wonen, dat ze alleen ‘last’ hadden van een grote donkere wolk die voorbij kwam. Ook geen enkel regenspatje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.