Deze saxofoon ligt al jaren ergens in een hoek te verstoffen. Ernest heeft het instrument ooit eens aangeschaft met het idee om, als hij met pensioen zou zijn, hierop te gaan leren spelen. Misschien wel mede aangestoken door die reclame van ‘Old Amsterdam’ kaas waarin van die mooie zwoele saxofoonmuziek te horen is. Helaas blijkt dat spelen erop toch iets lastiger te zijn dan hij had gehoopt.

We hadden gisteren bezoek en eigenlijk bij toeval kwamen we op het verhaal van die saxofoon terecht. En laat nu onze gast toch saxofoon spelen! Oké, het was voor hem alweer enige tijd geleden maar er stond nog voldoende kennis en vaardigheid op z’n ‘harde schijf’ om een riedeltje te blazen en ook om Ernest een blaaslesje te geven.

Om te beginnen krijgt hij hier eerst uitgelegd hoe hij de saxofoon in z’n mond moet houden en dat is makkelijker gezegd dan gedaan! De lippen mogen niet te veel druk op het mondstuk zetten. Daarom moet je je snijtanden gebruiken om het mondstuk vast te houden.

Van zwoele muziek zoals in die eerder genoemde reclame kunnen we nog niet spreken maar er kwam na enige tijd in ieder geval wel wat geluid uit.

Onze gasten hadden een hond bij zich en die kon al dat blaasgeweld niet echt waarderen. Met z’n kop omhoog, nog nèt niet met wegdraaiende ogen, begon hij luid jankend te protesteren!