De mensen van de ‘Ja zuster Nee zuster’ generatie kennen vast nog wel dat liedje over het stekje van de fuchsia, dat in die TV serie gezongen werd door Leen Jongewaard.


Wil u een stekkie, een stekkie, een stekkie
Wil u een stekkie van de fuchsia
Heb u een plekkie, een plekkie, een plekkie,
Heb u een plekkie voor de fuchsia’

Nu, deze plant is ook zo’n ‘stekkie’ geweest!

Eigenlijk heb ik die fuchsia altijd maar een wat oubollige plant gevonden. Wat mij betreft hoorde hij qua sfeer in hetzelfde rijtje thuis als de sansevieria en de cyclaam die je vroeger veel op de vensterbank zag staan, of de trevira jurken en terlenka broeken die destijds gedragen werden. Maar, eerlijk is eerlijk, als ik nu deze fuchsia zo mooi z’n best zie doen hier in die ‘hanging basket’, dan ben ik helemaal om. En zeker als je de bloemetjes van wat dichterbij bekijkt. Dat zijn echte kunstwerkjes!

Ik las trouwens dat die fuchsia ook nog eetbaar is! Van de bladeren kun je thee trekken. De bloemen staan niet alleen mooi in een salade of bovenop een taart, je schijnt ze ook nog te kunnen eten. Zelfs van de bessen, die overblijven als de bloemen er eenmaal afgevallen zijn, kun je nog iets eetbaars maken. Wacht dan wel met ze eraf halen tot ze mooi donkerpaars en bijna zwart zijn. Dan schijnen ze lekker zoet te zijn en kun je er een smakelijk jammetje van maken.

Dit heb ik allemaal van horen zeggen maar nog niet zelf uitgeprobeerd; komt nog wel. Eerst maar eens gewoon zo van die bellenplant genieten. Als je goed luistert hoor je mij, als ik die fuchsia water geef, zachtjes zingen: ‘een stekkie, een stekkie, een stekkie, wil u een stekkie van de fuchsia’!