Na wat dagen weg te zijn geweest, kwamen we gisteravond weer aan op onze berg. Het flink gegroeide gras op het toegangspad naar ons huis ‘kietelde’ de onderkant van de auto. Dat beloofde wat voor de rest!

Bij het huis aangekomen, viel het eigenlijk best wel mee. Toegegeven, het gras was inderdaad ook daar wat aan de lange kant en zag er ook wel wat geel uit door de afgelopen droge periode maar de planten in alle borders stonden er nog vrolijk bloeiend en levendig genoeg bij en daar werden we toch wel heel blij van.

Toen we afgelopen periode ieder dag wel even op onze ‘weerapp’ keken, hadden we al gezien dat er geen enkel regenspatje werd voorspeld en dat de temperaturen bijna tropisch waren. Een vriend, die aan de andere kant van het dorp woont, hadden we ingeschakeld om in ieder geval de planten in de potten water te geven. We hadden deze met opzet allemaal bij elkaar gezet maar we konden natuurlijk moeilijk van hem verlangen dat hij iedere dag met een gietertje klaar zou staan. We reden dus wat sombertjes ons pad af.

Des te leuker is het dan om bij aankomst te zien dat het dus allemaal nog wel meegevallen is. Dat betekent natuurlijk niet dat er geen werk aan de winkel is. Vanmorgen na het ontbijt is de grasmaaier alweer van stal gehaald en voordat het begon te regenen, is er al een groot gedeelte van het gras gekortwiekt. Voor de rest van de week ziet het weer er gelukkig wat minder heet en droog uit. Helemaal prima wat ons betreft en wat de natuur ervan vindt, kunnen we wel raden!