Muurbloeiers

Voilà, om maar de titel te gebruiken van het chanson dat Barbara Pravi gisteravond zo mooi zong tijdens het Eurosongfestival.

Voilà, onze muur. Altijd mooi, zo’n oude muur van op elkaar gestapelde stenen en wat mij betreft mag er van alles tussenin groeien of overheen hangen. Nu ja, bij wijze van spreken natuurlijk. Dat zevenblad moet gewoon in z’n eigen border blijven en ook brandnetels of scheuten van wilde bramen mogen een ander plekje uitzoeken, ergens ver weg.

Het paarse spul is ‘Nepeta’ oftewel in goed Nederlands, kattenkruid. Een heerlijke bodembedekker. Bloeit lekker lang en kan heel makkelijk gekortwiekt worden om dan weer voor een tweede keer te gaan bloeien. En een mooie bijkomstigheid; de bijen en hommels zijn er ook gek op. Het ruikt wel wat typisch. Niet helemaal mijn favoriete geur maar katten schijnen er wel dol op te zijn, vandaar ook deze naam. Voor iemand die van een keurig nette tuin houdt, geen aanrader want als dat dit plantje het naar z’n zin heeft, kom je hem overal tegen. Zelfs in het kleinst mogelijke spleetje tussen de stenen op je terras.

Van dat andere plantje had ik geen flauw benul wat het was. Volgens mij is het aan komen waaien of misschien wel door de vorige bewoners erin gezet? Het is in ieder geval een plantje dat het hier tussen de stenen heel erg mooi doet. Het heeft stevige ronde wat vettige groene blaadjes. Recht omhoog groeiend komt er een stengel uit met allerlei groenrozige bolletjes eraan, wat dan wel de bijbehorende bloem zal zijn. Maar nu moet ik natuurlijk nog op zoek gaan naar de naam van dit plantje. In m’n ‘groene’ boeken kwam ik niets tegen wat er op leek. Google afstruinen ging iets beter en ik denk nu te weten dat het hier om een ‘Umbilicus rupestris’ gaat, oftewel muurnavel of rotsnavelkruid. Die naam heeft het te danken aan het feit dat middenin dat groene blaadje een deukje zit, waar de kenners dan een soort van navel in schijnen te zien.

Altijd wel leuk om het waarom van zo’n naam te weten maar of ik, al kijkende, er nu ook een navel van kan maken?

6 gedachten over “Muurbloeiers

  1. Van mij had Barbara Pravi mogen winnen,ze deed me aan Edith Piaf denken,mooi!
    En mooi vind ik je foto ook van de muurbloempjes die hun weg zoeken naar het licht.

    Eigenlijk wel grappig dat wanneer je op een naam van een plantje gaat zoeken dat je meerdere betekenissen tegen komt over hoe het plantje aan de naam komt. De geslachtsnaam Umbilucus is afgeleid van het Latijnse woord voor navel en verwijst naar de navelstreng (steel) van de bladeren. Rupestris betekent van de rotsen.

    Volgens de kenners in Nederland een sporadische voorkomende soort in het wild.

    Hoop dat het me nou wel gaat lukken om reactie te plaatsen,de vorige mislukken steeds,

  2. Van jouw plantjesfoto maakte ik op mijn beurt een foto… met mijn Plantnet-app. En raad eens, die rapporteerde: Umbilicus rucestris (Salisb.) Dandy, uit de familie Crassulaceae.

    • Makkelijk zo’n app! Heb deze nu ook maar eens gedownload. Hoorde van anderen ook al goede berichten hierover. Eens kijken of ik nu wat meer kan ontdekken, als ik weer eens boven een voor mij onbekend plantje hang!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.