Vandaag zal het voorlopig wel de laatste sneeuwdag zijn hier. Als je naar het weerbericht kijkt, gaan de temperaturen komende dagen namelijk in een ras tempo omhoog. Buiten zie je op de schaduwplekken nog wel wat sneeuw liggen maar overal waar de zon op heeft gestaan, is die alweer verdwenen. Hoogste tijd om nog even een ‘witte’ wandeling te maken en met een zonnetje erbij was het vandaag een mooi dagje om weer eens even flink onze loopspieren uit te proberen. De rugzak met koffie en lunch ging mee, want alle horeca gelegenheden zijn hier nog steeds gesloten. Geen tocht trouwens waarbij je regelmatig stil gaat staan en om je heen wilt kijken want ondanks het feit dat de zon aardig haar best deed, stond er een venijnig windje.

Vanaf onze berg richting Chalencon en daarna via een flinke slinger naar Saint Jean Chambre en weer terug naar huis. Dit pad ligt voor een groot deel aan de koude kant en heeft duidelijk nog niet veel zon gezien. Altijd een mooi gezicht, van die berijpte takken: bijna kunst! Je waant je in een soort ‘Winter Wonderland’.  Via die ‘bult’ rechts op de foto dalen we af naar Chalencon, waar overigens bijna geen sneeuw meer is te bekennen. Op het uitgestorven plein genieten we even van een warme kop koffie uit de thermoskan en een stokbroodje. Ook al zitten we hier op een zonnig plekje, de koude stevige wind zorgt ervoor dat we hier niet te lang blijven. We sjorren de rugzak vast, nemen afscheid van Chalencon en zetten er weer snel de pas in.Thuis aangekomen porren we de kachel flink op. Omdat we natuurlijk eigenlijk wel een beetje jaloers zijn op die Nederlandse schaatsbeelden, doen we nu net alsof we van het ijs komen na een flinke schaatstocht (tintelende gloei oren, rode wangen en wat kramp in het ‘onderstel’ hebben we in ieder geval!) en gaan we lekker dicht bij de kachel genieten van een welverdiend bord snert!