Het is weer tijd voor groot onderhoud aan de buitenboel dus we gaan ‘lùikuh lakkuh’! De kastanjehouten luiken en kozijnen hebben weer een flinke opknapbeurt nodig. Die zon hier op onze berg is heerlijk maar voor het houtwerk is het ‘killing’. Met name aan de zuid- en westkant van het huis. Je hoort bij wijze van spreken het hout luid kreunen, iedere keer als de zon weer genadeloos erop schijnt. Niet getreurd; we verzamelen een flinke dosis moed, halen diep adem en we gaan de klus te lijf. Schuren, beitsen, schuren, beitsen en de volgende dag opnieuw.

We hebben nog geprobeerd om de luiken van het keukenraam af te halen maar ze zaten te vast. Nu ja, dan maar de ladder op. De luiken op de onderstaande foto konden er wel makkelijk af. Die staan nu beneden op het terras op me te wachten want de hele tijd op dat schuine dak staan, vinden m’n voeten op een gegeven moment niet leuk meer. Als je zo naar de ‘ontluikte’ ramen kijkt is het maar een kale boel. Het lijkt dan op een of andere manier een beetje een bloot huis.

Nu staat alles te drogen en hebben we een biertje verdiend. Morgen is het weer een nieuwe dag.