Door alle aandacht aan die jonge haasjes afgelopen tijd, ben ik bijna vergeten te vertellen dat we op de terugreis van Saint Hilaire Luc naar onze berg, nog even een dagje in Le Puy-en-Velay zijn geweest. La Chapelle de Saint Michel, het kapelletje dat bovenop een zeer smalle basaltrots is gebouwd, stond nog steeds op ons lijstje om een keer te gaan bezoeken. De eerdere keren dat we in Le Puy waren was het veel te druk maar nu buiten het hoogseizoen en met nog niet teveel toeristen in de stad was het de moeite waard om de klim te ondernemen. We dachten trouwens altijd dat de kapel in de stad Le Puy stond maar officieel valt die net buiten de stadsmuren. Het kapelletje hoort dus bij de gemeente Aiguilhe.  Voordat je begint aan de 268 tellende trap omhoog, kun je beneden bij de ontvangstruimte eerst nog een filmpje bekijken waarin uitgelegd wordt hoe dit soort rotsen zijn ontstaan. Dat was in de tijd dat er nog geen sprake was van Frankrijk, laat staan van Le Puy! Duizenden jaren geleden was dit gebied gewoon zee. In het water ervan leefden diverse dieren en diertjes die na hun dood op de bodem terecht kwamen. De skeletten van al die miljoenen diertjes vormden in de loop der jaren een dikke laag kalksteen. Deep down, op de plek waar nu zo’n beetje Le Puy ligt, waren destijds diverse vulkanen actief. De hoeveelheden lava die bij de uitbarstingen naar buiten werden gespuwd, konden zich maar met moeite door die dikke laag kalksteen heen wurmen. Uiteindelijk kwamen ze, in de vorm van wat puntige ‘torens’, boven de kalklaag uit. Na verloop van lange tijd viel de zeebodem droog. De laag kalksteen sleet weg door regenwater en wat overbleef waren die zogenaamde vulkanische schoorstenen waar in de tiende eeuw op een ervan dus dit kapelletje werd gebouwd.

Genoeg informatie; we willen naar boven!

Halverwege de beklimming heb je een mooi uitzicht op de kathedraal Notre-Dame du Puy en het rode Mariabeeld. Bezienswaardigheden die we al een keertje eerder hebben bezocht.

Toen we uiteindelijk boven bij het kapelletje aankwamen, was er juist een mis gaande. Stilletjes zijn we naar binnen gegaan en hebben daar op een bankje achterin de kapel even genoten van de bijzondere sfeer.