Afgelopen dagen hebben we, wat betreft internet, in een ‘no go area’ gezeten, dus op het gebied van bloggen was het heerlijk rustig!

Ons gezellig familiebezoekje in de Corrèze zit er weer op. We zijn een paar dagen naar m’n zus en zwager geweest die in Saint Hilaire Luc wonen, een klein dorpje dat zo pak ‘m beet vijftien huizen telt. Vaak zie je dat deze nietige plaatsjes moeite hebben om overeind te blijven maar dat geldt zeker niet voor dit dorp. Een clubje enthousiaste bewoners, ‘les amis de Saint Hilaire’ en een voortvarende burgemeester doen er alles aan om het op de kaart te zetten. Zo worden er bijvoorbeeld in het kleine kerkje regelmatig exposities georganiseerd.

Naast de kerk is nog niet zo heel lang geleden de oude four (broodoven) in ere hersteld.

Het aangrenzende pand, lange tijd een ruïne, is ook aangepakt. ‘Le Carré du Fournil’ est le lieu de nombreuses manifestations, activités culturelles artistiques variées et concerts et conférences / lectures’, zo staat te lezen op een bord bij deze ruimte. De stoelen staan er alweer klaar voor.

De oude wasplaats wordt iedere zomer sfeervol ‘aangekleed’ met linnengoed uit de oude doos dat daar dan aan de waslijn hangt te drogen.

Daaraan grenzend ligt ‘le Pré Clos’, een weiland van ettelijke vierkante meters groot met diverse bloemen en planten en toegankelijk voor iedereen. Regelmatig wordt er door vrijwilligers een dag georganiseerd om het weiland met snoeischaren, bosmaaiers, harken en ander tuingereedschap te lijf te gaan.

Ook is er een restaurantje aanwezig dat gevestigd is in een pandje dat ooit door de gemeente is aangekocht en gerestaureerd en nu gepacht wordt door een culinair echtpaar. Iedere keer als we op familiebezoek zijn, gaan we er wel een keertje eten!

Het restaurant is zowel binnen als buiten met mooie oude spulletjes van François, de eigenaar van de plaatselijke brocante, sfeervol ingericht.

Ieder jaar wordt er op 15 augustus (Maria Hemelvaart) in en om het kerkje een uitgebreid feest georganiseerd met toneel en zang, zo professioneel dat een grote stad er jaloers op zou zijn.

Tjonge, als ik m’n verhaal zo terug lees, lijk ik wel bijna een of ander iemand van het ‘office de tourisme’ die reclame maakt voor dit dorp! Het belangrijkste is natuurlijk dat mijn zus en zwager hier wonen maar daarnaast komen we er ook graag omdat het een erg sfeervol dorpje is. Wat ons betreft zou het zo aan de lijst met ‘Villages de Caractère’ toegevoegd kunnen worden!