Afgelopen vrijdag zijn we voor een weekje vertrokken naar Nederland. Dit keer wilden we eens via een heel andere route rijden en de reis niet in één dag maar in twee dagen doen. We hebben tenslotte geen haast. Via de oostkant van Lyon, richting Besançon om uiteindelijk in de Elzas uit te komen. Deze regio, in het noordoosten van Frankrijk ‘schurkt’ tegen Duitsland aan. Afgelopen decennia is de Elzas regelmatig van ‘eigenaar’ gewisseld. De ene keer hoorde het bij Frankrijk en een andere keer werd het weer ingelijfd bij Duitsland. Sinds de Tweede Wereldoorlog hoort de Elzas nu definitief bij Frankrijk. Aan de namen van diverse dorpen en steden die je onderweg tegenkomt, kun je trouwens die Duitse ‘roots’ nog wel terugvinden. Wat dacht je van de volgende plaatsnamen: Riquewihr, Hunawihr, Eguisheim, Hunspach en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Hoe zullen de Fransen die namen wel niet uitspreken! Ook de Elzasser keuken is een mengelmoesje. Op de menukaart zie je Franse gerechten staan maar wel met een Duitse twist. Aan het begin van de middag zijn we ‘geland’ in Colmar; volgens het gidsje het mooiste stadje van de Elzas. Inderdaad, helemaal mee eens. Het is een heel fraai plaatsje met in het oude centrum allemaal gezellige kleine straatjes vol kneuterige vakwerkhuizen in alle kleuren van de regenboog. De huizen leunen tegen elkaar aan, de een wat schever dan de ander. Het lijkt net alsof ze elkaar nodig hebben om overeind te blijven. Ze zien er over het algemeen goed onderhouden uit. Mooi genoeg om op de foto gezet te worden. En wij waren echt niet de enigen die dat vonden. Zo’n stadje trekt heel wat toeristen aan. Veel Duitsers, Japanners en Chinezen liepen er rond en natuurlijk veelal gewapend met de bekende selfiestick! Ach, voor een dagje was het best leuk om dit stadje eens te bezoeken en zeker in het voorseizoen. We moeten er alleen niet aan denken hoe druk het hier hartje zomer zal zijn! La Petite Venise is de populairste wijk van Colmar. In dit gedeelte van de stad vind je de bekende kleine grachtjes. Zittend in een soort houten platbodem kun je hier met gids en al rondgevaren worden. Niet vergeten op tijd te bukken bij zo’n lage brug!Op de foto hieronder zie je nog een stuk van de belangrijkste kerk in Colmar: de Dominicanerkerk Saint-Martin, gebouwd in de 13de eeuw.Op onderstaande foto de buitenkant van de overdekte markt, le Marché Couvert. Daterend uit 1865 en pas in 2010 weer officieel als markthal in gebruik genomen. Altijd leuk om er even doorheen te slenteren en na afloop natuurlijk even een Elzasser biertje te pakken op het terras boven de gracht.

Maison PfisterOp deze foto nu eens niet een vakwerkhuis maar een huis dat gebouwd is in de vroege Duitse renaissance stijl. Het huis werd in 1537 gebouwd door een rijke hoedenmaker uit Besançon. De naam Pfister heeft het huis pas in 1841 gekregen toen het opvallende pand werd aangekocht door een zekere heer Pfister, een welgestelde koopman met een flinke zak duiten. Opvallend aan de buitenkant van dit huis zijn de fraai geschilderde panelen, de houten erker die boven de straat hangt en de mooie balustrade.

De bewoners van dit huis konden niet genoeg krijgen van al het ‘vakwerkgebeuren’. Zelfs de brievenbus is in vakwerkstijl geschilderd!