De 1 mei wandeling

De eerste dag van mei, de Dag van de Arbeid, is een vrije dag in Frankrijk en zoals ieder jaar, organiseerde ons dorp ook op deze dag weer de 1 mei wandeling. Het weer had z’n beste beentje voorgezet: ’s ochtends vroeg bij de start nog wel wat frisjes maar al heel gauw volop zon en een aangename temperatuur van zo’n 16, 17 graden. Net als voorgaande jaren konden de wandelaars weer kiezen uit diverse afstanden. Circuits van 6, 10, 13, 17 of 21 kilometer en allemaal rondom Saint Julien Labrousse en het dal van de rivier de Eyrieux. Ook dit keer hadden alle vrijwilligers zich weer enthousiast een slag in de rondte gewerkt om er een mooie dag van te maken. Een paar dagen geleden al hadden ze de routes uitgezet en overal bordjes en roodwitte linten opgehangen. Anderen waren met de zaag en de bosmaaier in de weer geweest om onbegaanbare paadjes weer wat toegankelijker te maken. En wat voor paadjes! We hebben weer over de mooiste weggetjes gelopen.

Langs de rivier de Eyrieux.Door een tunneltje op de ‘Dolce Via’.

De natuur op dit moment: weelderig groeiend gras, frisgroene blaadjes aan de bomen en overal paarse judaspenning.
Op diverse punten, de zogenaamde ravitaillements, werden de vermoeide wandelaars van ‘brandstof’ voorzien. Hier een stuk cake, daar een appel. Even verderop kon je limonadesiroop krijgen met een stuk brood, flink besmeerd met een dikke laag confiture of crème de marrons. Na een flinke stijging was zo’n suikerbommetje trouwens meer dan welkom! Zo omstreeks het middaguur waren de meeste wandelaars weer terug voor de gebruikelijke maaltijd. Aan lange tafels, zowel binnen als buiten, zat iedereen gezellig kletsend aan de salade, een dikke omelet met haricots verts en als afsluiter een pêche melba. Ik hoorde dat er zo’n 1300 wandelaars zich voor deze dag hadden aangemeld en bijna iedereen bleef ook eten. Kun je nagaan hoeveel eieren er wel niet gebakken zijn die dag en volgens mij hadden we niet 1 ei maar zeker 2 eieren de man op ons bordje liggen! Dat is trouwens wel een aardig verhaal, van die omeletten. Ze horen namelijk echt bij deze wandeling. Ik vroeg het waarom ervan aan de ‘omelettenbakker’. Die vertelde het volgende verhaal.

Vroeger was het een gewoonte dat op 1 mei de jongens van het dorp al zingend langs de deuren van de huizen trokken, veelal met een mand aan de arm vol lelietjes van dalen. Deze bloemetjes zijn in Frankrijk namelijk ook verbonden aan 1 mei. Hadden de jongens hun lied gezongen en hun boeketje ‘geluk’ afgegeven (bij voorkeur aan hun favoriete meisje!) dan kregen ze als bedankje wat te eten, te drinken en werd hun mand gevuld met eieren waarmee bij thuiskomst, tot in de late avonduurtjes toe, een flink omelettenfeest werd georganiseerd. Met dit verhaal van de zingende jongens in het achterhoofd, heeft de 1 mei wandeling van Saint Julien Labrousse de volgende naam gekregen: ‘la randonnée sur les traces des chanteurs de Mai’ en worden er die dag, ieder jaar opnieuw, heel veel omeletten gebakken!

10 gedachten over “De 1 mei wandeling

  1. Pingback: 1 mei 2020 | Wonen in de Ardèche

  2. Leuk voor Pensionado’s maar zouden ze in Frankrijk ook nog werken? 1 mei is hier een gewone werkdag. 😀🚶🏼‍♀️🚶‍♂️🏃‍♂️👍.
    Enne ……….hoeveel kilometers hebben jullie gedaan???

    • Laat dat maar aan de Fransen over, hè. Die maken overal een feestje van! We nemen altijd ons petje af voor de vele vrijwilligers die ervoor zorgen dat het zo’n gezellige dag wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.