Pas geleden las ik een berichtje op het blog van Marthy, waarin ze vertelde over haar attente factrice. Dat brengt me op onze postbode. Wij hebben geen postmevrouw maar een postmeneer hier. Al sinds enkele jaren is het een en dezelfde man die we jammer genoeg wat minder vaak zien dan vroeger. Onze brievenbus staat bovenaan de weg, op dringend verzoek van zijn wat pinnige voorgangster. Zij vond het namelijk maar niets om voor een enkele brief of wat dan ook, helemaal ons pad af te moeten hobbelen en vertelde dat we maar een brievenbus bovenaan de weg moesten plaatsen. Zo gezegd, zo gedaan. De post wordt nu netjes in onze bus gedeponeerd, helaas zonder dat we dus maar iets van onze postbode te zien of te horen krijgen. Soms komen we hem toevallig ergens tegen, zoals gisteren op het parkeerterrein bij de Super U in le Cheylard, waarbij hij ons vanuit de verte al toeriep: “monsieur Mas, monsieur Mas, j’ai un colis pour vous”! Hij trok ons mee naar z’n auto waar hij een pakketje voor ons uit z’n auto tevoorschijn toverde. Zo hadden wij weer een keer een gezellig praatje met onze postbode en scheelde het hem weer mooi een ritje helemaal onze kant op!