La Chapelle Saint Antoine

We zijn weer terug van een paar dagen familiebezoek in de Corrèze. Voordat we op pad gaan, wordt altijd eerst de kaart uitgebreid bestudeerd en alle wegen ernaartoe bekeken omdat we eigenlijk iedere keer een andere route willen uitproberen. En ook dit keer hebben we weer een mooie weg gereden. Je moet niet willen opschieten op al die kleine binnendoor wegen maar ja, dat hoeven we eigenlijk ook niet, we hebben tijd zat! Onderweg stoppen we regelmatig op een mooi plekje.Hier zijn we vlakbij het plaatsje Murat in de Cantal. Als je naar boven kijkt zie je dit kapelletje liggen. Een mooie plek om daar ons stokbroodje te eten. De auto moet je beneden laten staan en via een klein paadje klim je naar boven. Een sober Romaans kapelletje uit de twaalfde eeuw, voor een groot deel al gerestaureerd. De deur is gelukkig niet op slot zodat we even naar binnen kunnen glippen.Vanaf deze plek bovenop de berg heb je een schitterend 360 graden uitzicht. Op onderstaande foto zie je rechts in de verte de top van le Puy Mary, een van de hoogste bergen in de Cantal. Hier lui liggend ziet ‘Marie’ er eigenlijk erg uitnodigend uit. We hebben ons al voorgenomen om bij een volgende keer het niet alleen bij kijken te laten maar haar ook eens van dichterbij te gaan bewonderen en naar boven te klimmen. Heel opmerkelijk; we waren lange tijd de enige twee op de berg en net toen we weer terug wilden gaan kwam er een stel wandelaars aangelopen. In de hele omgeving geen mens te bekennen en als je dan mensen tegenkomt, blijken het natuurlijk weer Nederlanders te zijn. Ik denk dat zelfs als je middenin de Afrikaanse rimboe loopt, je nòg Nederlanders tegen het lijf zult lopen! Het was trouwens een aardig stel, hoor.

5 gedachten over “La Chapelle Saint Antoine

  1. Ik ben de laatste tijd me zeer aan het verdiepen in Romaanse kunst en op mijn blog neemt dat inmiddels een aardig percentage in van alle andere dingen die me bezig houden. Bij toeval kwam ik op deze site. Wat een mooi kerkje! Intrigerend zijn die bloemen in de koepel die eerst sterk lijken op de Franse lelie maar als je goed kijkt dat toch niet zijn. Ik heb even zitten zoeken, het zijn bloemen die horen bij het wapen van Rodberto de Castello, een plaatselijke heer van wie de familie in de veertiende eeuw uitsterft. Origineel dus! In het kerkje zijn ook nog muurschilderingen te zien las ik op een site. Dat kom je weinig meer tegen. Als ik in de buurt ben ga ik er zeker heen. Voor wie nieuwsgierig is naar mijn site met beschrijvingen van onder meer Romaanse kunst: https://ppsimons.com
    Zoekterm “romaans”

  2. Mooi plekje! Hebben wij ook al meerdere malen meegemaakt, midden in de rimboe eindelijk mensen tegenkomen en dan zijn het Nederlanders. Het verbaast ons niet meer!

    • Waarschijnlijk zijn we een heel ondernemend volkje.
      Overigens….. vermoedelijk denken die Nederlanders die ons ‘in the middle of nowhere’ tegenkomen, hetzelfde als ze ons zien!😂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.