We zijn een tijdje in Nederland om op het huis te passen van onze zoon en schoondochter die met vakantie zijn. Huis inclusief kat. Het is nog wel even spannend geweest of het huis mèt kat of zonder kat zou zijn want deze avontuurlijke dame op onderstaande foto is pas geleden zo’n drie weken de hort op geweest. ’s Ochtends vroeg geen vrolijk koppie dat via het kattenluik in de deur naar binnen keek, geen aandacht vragend gemiauw, helemaal niets. Ze hebben in de buurt overal aangebeld, flyers door de brievenbussen gedaan, foto’s opgehangen, de vermissing bij Amivedi aangemeld, noem maar op. Uiteindelijk na drie weken kregen ze een telefoontje van een dierenarts uit Eemnes, zo’n vijfentwintig kilometer verderop. Bewoners die de aanhankelijke kat telkens op hun terras zagen zitten, zijn ermee naar de dierenarts gegaan. Via de ingebrachte chip kon de dierenarts achterhalen bij wie en waar ze thuishoorde en konden de helemaal blije en opgeluchte eigenaren hun weggelopen kat weer ophalen. Het is een raadsel hoe ze nu toch helemaal daar in Eemnes terecht is gekomen. Er wordt gezegd dat katten altijd hun weg naar huis terug kunnen vinden maar of dat waar is……………… Het blijft een leuk gezicht hoor, als de kat zo via z’n eigen deurtje naar buiten kruipt, maar we zijn blij dat we, iedere keer als ze buiten is geweest, het kattenluikje weer horen klapperen en we haar naar binnen zien glippen!