Het is natuurlijk nog geen winter, de zon schijnt nog steeds, de temperaturen zijn nog prima maar de bladeren aan de bomen beginnen al wat te verkleuren, de tuinplanten zijn op hun retour dus het volk hier op de berg dient voorbereid te zijn op de naderende herfst en winter! In dit geval bedoel ik dus dat we alvast een voorraad hout voor de kachel hebben besteld. Ook al hebben we eerder dit jaar centrale verwarming aan laten leggen, de houtkachel blijven we nog lekker gebruiken. Is het niet voor de warmte, dan is het wel voor de gezelligheid. Vandaag kwam onze vaste houtboer, samen met zijn zoon en met drie keer een volle aanhanger, twaalf stère stookhout brengen, keurig op kachelmaat gezaagd en gekloofd. Geen twaalf kuub maar twaalf stère dus. Hij heeft vanmiddag onder het genot van een pilsje, uitgelegd wat nu een stère is, want wij als ‘houtleken’ gebruikten altijd het woord kuub. Een stère is een volumemaat voor gestapeld hout. Een bak van een meter lang, een meter breed en een meter hoog die gevuld is met stammetjes. (zie het plaatje hiernaast) Omdat er tussen al die gestapelde stammetjes ruimte zit kun je niet spreken van een ‘vaste’ kuub hout. Dus zo’n stère is altijd wat minder dan een vaste kuub hout. Zo, dat hebben we ook weer geleerd!

Trots liet hij z’n nieuwe aanhanger zien met een of ander hydraulisch systeem om de kar omhoog te krijgen, te laten kantelen en zo het hout eruit te kunnen laten glijden. Vorig jaar was het nog hout uitladen, alles met het handje. Gelukkig maar dat hij deze nieuwe aanhanger heeft en dat het werk daardoor wat lichter is geworden want hij vertelde dat hij nog aan het herstellen is van een gemene beenbreuk. In april is hij tijdens zaagwerkzaamheden onder een boom terecht gekomen, die de verkeerde kant opviel. Met de traumahelikopter is hij naar het ziekenhuis vervoerd waarna hij, na een tijdje daar gelegen te hebben, met flink wat ijzerwerk in z’n been uiteindelijk weer huiswaarts mocht. Hij is nu voorzichtig weer aan het opstarten maar helemaal goed is dat been nog niet.