Pas geleden schreef ik over de kinderen die in Vernoux langs de kant van de weg stonden om een handtekening te vragen aan de Ardéchoise fietsers. Dit is de school waar ze op zitten. Een mooi oud pand met blauwe luiken. Door een poortje loop je het ommuurde schoolplein op. Een plein waar grote bomen staan die voldoende schaduw geven en waar je heerlijk kunt spelen. Ik zie in gedachten de kinderen gezellig kletsend op het trappetje zitten. Op zo’n school had ik als kind ook best willen zitten!

Advertenties