Col du Longet of eigenlijk net niet Col du Longet! We hadden gisteren het plan om deze berg te gaan beklimmen. Hij ligt op 2701 meter hoogte en begint ongeveer “in de achtertuin” van onze gîte. Die 2701 meter klinkt natuurlijk heel stoer maar onze gîte bevindt zich al zo’n beetje op 2000 meter, dus dat stoere valt wel mee. Het eerste stuk loop je rustig langs een kabbelend riviertje, daarna volgt er een licht stijgend gedeelte door het bos, waarna het echte stijgen begint door een open en kaal landschap. Rustig stijgend en allengs meer en meer hijgend kwamen we steeds dichter bij de top, de punt was al te zien en konden we bij wijze van spreken al bijna aanraken! We merkten echter wel dat we nog wat vroeg in het seizoen zaten: steeds meer stukken met sneeuw waar we doorheen moesten ploeteren. Op een gegeven moment was er nergens meer een pad te bekennen, zakten we tot bijna tot onze knieën in de sneeuw weg en………werden we uiteindelijk verstandig! De mogelijkheid om door onbetrouwbare sneeuwbruggen te zakken en er niet meer uit te kunnen komen of in een riviertje te vallen vonden we niet passen bij een mooie vakantie. We zijn omgekeerd en we gaan gewoon plannen maken om weer een keertje later in het jaar terug te komen!

Hier kunnen we nog lachen. De tocht is mooi, de zon schijnt, de lucht is blauw en we hebben nog geen last van de sneeuw.Hier kun je al zien dat hoe hoger we komen, we steeds meer besneeuwde stukken krijgen. Een pad was al niet meer te ontdekken.

Advertenties